فهرست بعد


احكام تقليد

س1 - اگر شخصى تقليد نكند و حاضر هم نيست تقليد كند آيا عمل او مثل نماز و روزه و... صحيح است يا نه؟

ج: اگر طبق فتواى مجتهدى كه مى‏بايست از او تقليد كند باشد صحيح است.

س2 - آيا با اجازه همه مراجع زنده‏اى كه بقاء بر ميت را جائز مى‏دانند مى‏شود باقى بر ميّت ماند يا بايد با اجازه يك مرجع تقليد اين كار صورت پذيرد؟

869

ج: بلى مى‏شود با اجازه مراجعى كه بقاء بر ميت را جايز مى‏دانند باقى بماند و تعيين لازم نيست.

س3 - حكم رجوع كردن را بيان بفرمائيد؟ آيا كسى كه مقلد جنابعالى است مى‏تواند در مسائلى مانند روزه و نماز به مرجعى ديگر رجوع كنند؟

ج: در صورتى كه عمل نكرده مى‏تواند.

س4 - آيا حكم كسى كه از مرجعى به مرجع ديگر در ماه مبارك رمضان رجوع مى‏كند تا بتواند نماز خود را كامل و روزه بگيرد مختص به همان زمانى است كه معلم جهت ادامه تحصيل مثلاً از ايلام به كرمانشاه آمده است يا خير؟

ج: اگر به فتواى مرجعى كه تقليدازاو جايز است عمل كرد نمى‏تواند در آن مسأله به فتواى مجهتد ديگر عمل نمايد مگر اينكه مجتهد دوم اعلم باشد.

س5 - اينجانب در سال 1373 در خدمت مقدس سربازى بودم و مقلد آقاى اراكى بودم بعد از رحلت ايشان بعلّت مشكلات و عدم آگاهى نتوانستم از يك مجتهد تقليد كنم، اوّل مدّتى (حدود چند ماه) از مجتهدى تقليد كردم، بعد از آن حدود يك سال نيز از يك مجتهدى ديگر تقليد كردم دوباره با اجازه آن مجتهد به آقاى اراكى باقى بر ميّت ماندم، حال چون آگاهى پيدا كرده‏ام و شناختم از مجتهدين بيشتر شده چند سؤال دارم:

1 - آيا من الان مى‏توانم از جنابعالى يا مجتهد ديگرى تقليد كنم؟

2 - تكليف من در مورد تقليدهاى بالا چيست آيا اشكالى وجود دارد؟

ج: هر فردى كه ثابت شده اعلم است از او تقليد كنيد و اعمالى را كه انجام داده‏ايد اگر با فتاواى آن اعلم مطابق باشد صحيح است و اگر چند نفر مساوى باشند از هر يك مى‏توانيد تقليد كنيد.

س6 - آيا موقتاً مى‏شود از يك مرجع، تقليد كرد تا مرجع مورد نظر پيدا شود؟

ج: در صورت امكان بايد از متجهد اعلم تقليد كرد و اگر تشخيص اعلم مشكل باشد و چند نفر در علم و اجتهاد مساوى باشند مى‏توان از يكى از آنها تقليد كرد.

س 7 ـ آيا كسي مي تواند فقط نيت تقليد از مجتهدي را بكند و به فتواي او عمل ننمايد ؟

ج: : تا عمل به فتواي مجتهد نكرده تقليد محقق نشده است .

س 8 ـ آيا شخصي كه تازه به سن بلوغ رسيده است مي تواند از امام (قدس سره ) تقليد نمايد ؟

ج: : كسي كه تازه بالغ شده واجب است از مرجع حيّ تقليد كند .

س 9 ـ فرق اجتهاد كامل و ناقص چيست ؟

ج: : اجتهاد كامل و مطلق آن است كه فقيه در تمام ابواب فقه قدرت استنباط داشته باشد و اجتهاد ناقص و متجرّي آن است كه فقيه در برخي از ابواب فقه قدرت استنباط را دارا باشد .

س 10 ـ آيا زن مي تواند علوم اسلامي را تحصيل نمايد و به مقام اجتهاد برسد ؟

ج: : بلي

تبعيض در تقليد

س 11- در صورت تساوى مراجع تقليد و عدم علم به اعلميت آنها آيا تبعيض در تقليد را اجازه مى‏فرمائيد؟

ج: در صورت تساوىِ مراجع تقليد، تبعيض در تقليد در مسائلى كه هنوز به فتواى مرجعى عمل نكرده باشد جايز است.

س 12- رجوع از مجتهد زنده به زنده چه حكمى دارد؟

ج: در صورتى كه مجتهد دوم اعلم باشد رجوع به او واجب است و اگر مساوى باشد و تا

حال در آن مسأله به فتواى مجتهد اوّل عمل نكرده رجوع جايز است و اگر عمل كرده رجوع جايز نيست.

س 13ـ بنده به علت عدم دسترسى به فتواى جنابعالى در چندين مسأله از حضرت آيت اللَّه خامنه‏اى تقليد مى‏كردم آيا اين مورد يعنى با توجه به اينكه حقير مقلّد جنابعالى هستم، تقليد از مقام معظم رهبرى در چند مسأله جائز است يا خير؟

ج: اگر قبلاً مسائل فوق را از اين جانب تقليد نكرده‏ايد جايز است.

س14 - رجوع از مجتهد مساوى به مجتهد مساوى چه حكمى دارد؟

ج: در مسائلى كه عمل نكرده است اشكال ندارد.

احكام نجاسات‏

س 15 - فضله لاك پشت حكمش چيست؟

ج: لاك پشت اگر داراى خون جهنده است يعنى اگر رگ آنرا ببرند خون از آن جستن مى‏كند فضله آن نجس است.

س 16 - مسلمانى براى مسلمان ديگرى از آلمان كفشى بعنوان هديه مى‏فرستد كه آن كفش چرمى بوده و از مغازه غير مسلمان خريدارى شده، با توجّه به اينكه واردات چرم به كشور آلمان از ممالك اسلامى و غير اسلامى صورت مى‏گيرد و ما هم اطلاعاتى از پاك بودن يا نجس بودن چرم نداريم، حكم آنرا بيان فرمائيد؟

ج: چنين كفشى محكوم به نجاست است.

س 17 - پوستهاى لب و جاهاى ديگر بدن كه وقت جدا شدن آنها رسيده يا نرسيده است، اگر جدا شوند نجس هستند يا خير؟ اجزاى كوچكى كه از بدن جدا مى‏شود، مثل زيگيل، دانه‏هاى ريز، آبله و چيزهايى كه هنگام خاراندن از بدن جدا مى‏شوند چه حكمى دارند؟

ج: در صورتى كه موقع افتادنشان رسيده باشد، پاك مى‏باشند، ولى بنا بر احتياط واجب بايد از چيزهائى كه وقت افتادنشان نرسيده و آن را كنده‏اند، اجتناب نمايند.

س 18 - سرمى كه از فرآورده‏هاى خونى باشد و يا خونى كه بر اثر ريختن دارو در آن رنگش تغيير يافته است نجس است يا خير؟

ج: سرم مذكور اگر استحاله شده باشد، طاهر است ولى خون مزبور نجس است.

س 19 - اگر از روى تصادف موش داخل منبعِ بزرگ نفت بيفتد و بميرد كه مسلّماً موجب نجس شدن منبع مى‏گردد حال بدليل پر و خالى شدن اين ظرف از نفت و رسيدن نفت آن به ديگر ظروف كه از پيت‏هاى نفت گرفته تا تهِ سماور و چراغ نفتى و منبع‏هاى بزرگ مانند بشكه‏ها و تانك‏ها، آيا تمامى آنها نجس مى‏شود؟ در اين صورت وظيفه چيست؟ آيا بايد نفت داخل منبع بزرگ را دور ريخت؟

ج: ظرفهائى كه نفت نجس به آنها مى‏رسد نجس مى‏شوند ولى دور ريختن نفت نجس لازم نيست بلكه مى‏توان از آن براى روشنائى و... استفاده نمود.

س 20 - اگر انسان در مورد نجس شدن چيزى كوچكترين شكّى كند آيا آنچه قبلاً پاك بوده نجس است؟

ج: چيزى كه پاك بوده و در نجس شدن آن شك شود پاك است.

س 21 - اگر انسان شك كند كه چيزى نجس شده يا نه ولى با فكر كردن و تجسّس فيزيكى و مشاهده مى‏تواند بفهمد كه نجس شده، يا خير؛ آيا لازم است كه وارسى كند و فكرِ خود را مشغول سازد كه آن چيز در آن لحظه نجس شد يا خير مثلاً به عين نجاست خورد يا خير يا تر بود يا خير و...؟

ج: لازم نيست وارسى كند.

س 22 - چرا شراب نجس و حرام است؟

ج: با ادلّه شرعيه نجاست و حرمت آن ثابت شده است و در همه شرايع ممنوع بوده است.

س 23 - نجاست و حرمت استفاده از الكل اتيليك (اعم از منابع تخميرى، شيميايى و صناعى) در طب و داروسازى به صورت موضعى (زداينده، خشك كننده، ضد عفونى كننده) و خوراكى اعم از اينكه خوردن آن جنبه دارويى داشته باشد مثل سم زدايى متانول و يا به صورت جزئى فرعى در يك فرآورده دارويى مايع به عنوان حلال يا محافظ وارد شده باشد را تعيين فرماييد.

ج: در صورتى كه مايع و مست كننده باشد، نجس است و خوردن آن هم حرام است مگر اينكه به عنوان دارو مورد استفاده قرار گيرد و راه درمان منحصر به آن باشد. و اگر شك داشته باشيد كه آيا مست كننده هست يا خير، طاهر است و خوردن آن هم اشكال ندارد.

عرق جنب از حرام‏

س 24 - فرموده‏ايد كه «عرق جنب از حرام، نجس نيست ولى بنابر احتياط بايد با بدن و لباسى كه به آن آلوده شده نماز نخوانند» پس در اين صورت فرقِ آن با نجاست چيست؟

ج: اجتناب از عرق جنب از حرام به احتياط واجب در نماز لازم است ولى نجس نيست و اشياء ديگر مانند لباس و ظرف و گوشى تلفن و... را نجس نمى‏كند.

س 25 - اگر عرق جنب از حرام چنين حكمى داشته باشد كه دارد، پس تكليف و وظيفه كسانى كه از اين حكم بى خبرند يا مدّتى بى خبر بوده‏اند و بعداً با خبر شده‏اند (اعم از انسانهاى مكلّفى كه بعد از چند سال از اين آگاهى يافته‏اند) چيست؟

ج: در صورتى كه يقين دارد با عرق جنب از حرام نماز بجاى آورده بايد نمازها را قضا كند و هر اندازه شك دارد قضاى آنها لازم نيست و همانطور كه اشاره شد عرق جنب از حرام وسائل زندگى مانند كيف و دفتر و دستگيره در.... را نجس نمى‏كند و بطور كلّى وقتى آثار عرق در بدن با لباس از بين برود شستن آنها لازم نيست بلكه مى‏توان با آنها نماز نيز بجاى آورد.

س 26 - آيا منظور از عرقِ جنب از حرام، عرق خود شخص در بدن و لباسِ خويش مى‏باشد و يا عرق هر شخص ديگرى هم در بدن و لباس شخصِ ديگرى مورد نظر است.

ج: فرقى بين آن دو نمى‏باشد.

س 27 - آيا عرق جنب از حرام عرقى است كه فقط هنگام جنب شدن از انسان ترشح مى‏شود و يا عرقهائى كه بعدها هم از بدن انسانِ جنب از حرامِ غسل نكرده ترشح مى‏شود نيز عرق جنب از حرام محسوب مى‏شوند؟

ج: فرقى بين آن دو نيست.

س 28 - آيا عرق جنب از حرامِ فردى كه مكلّف نشده نيز حكمِ عرق جنب از حرامِ شخص مكلّف را دارد و بايد از آن در نماز و كارهايى كه نياز به وضو دارد اجتناب نمود؟

ج: فرقى بين آنها نيست در صورتى كه انسان جنب شود به حدّ تكليف رسيده گرچه سنّ وى كمتر از حدّ بلوغ باشد.

احكام طهارت‏

س 29 - اگر شخصى از مرجع خودش سؤال كرد كه مثلاً: آيا براى پاك كردن شئ نجس در آب جارى فشار لازم است يا خير؟ و آن مرجع هم جواب داد كه در پاك كردن فشار لازم نيست و آن شخص هم مدّتى بر اين فتوى عمل كرد امّا بعداً در رساله ديد كه فشار دادن لازم است و ظاهراً آن مرجع در موقع گفتن فتوى اشتباه نموده است، در اين صورت وظيفه مقلد چه خواهد بود؟ و تكليف نمازهاى او چگونه است؟ با توجّه به اينكه نظر مرجع عوض نشده و همان طور كه در رساله نوشته شده است مى‏باشد و آن شخص هم مى‏خواهد كه بر تقليد آن مجتهد باقى بماند - و اگر نمى‏خواهد باقى بماند، و اگر چنين قصدى ندارد وظيفه چيست؟ در پايان نظر جناب عالى در مورد پاك كردن با آب جارى چيست مرقوم فرماييد؟

ج: در صورتى كه شما از گفته مرجع تقليد خود يقين كرديد و بر اساس آن عمل نموديد ولى بعد متوجه شديد كه فشارِ لباس نجس لازم است بايد بر اساس آن عمل نمائيد و نمازهائى را كه يقين داريد با آنها خوانده‏ايد بايد در وقت اعاده و در خارج وقت قضاء نمائيد و باقى ماندن شما بر فتواى آن مرجع تقليد لازم است مگر اينكه اطمينان و علم پيدا كنيد كه ديگرى از او اعلم است و بر اساس نظر ما بنابر احتياط واجب بايد فرش و لباس و مانند اينها را طورى فشار يا حركت دهند كه آب داخل آن خارج شود.

س 30 - آيا آب دريا با توجه به شورى آن حكمِ آب مطلق را دارد و طهارت با آن صحيح است يا خير؟ و كلاًّ آب شورى كه قابل شرب نباشد مطلق است يا مضاف؟

ج: آب دريا از جهت شورى مضاف نيست و همنيطور آب شور.

س 31 - آيا عفو از خون جروح و قروح مواردى را كه - رطوبات خارجى وارد منطقه زخم بشود بطوريكه ورود اين رطوبات لازمه معالجه و درمان باشد و اين باعث متنجس شدن بخشى از بدن گردد و تطهير آن حرجى باشد - شامل مى‏شود يا خير؟

ج: چون اين رطوبات لازمه معالجه و درمان است و تطهير آن حرجى است مشمول عفو است.

س 32 - در موارديكه علاوه بر خون جروح نجاست ديگرى از قبيل بول و غائط در بخش مجروح بدن دخالت داشته باشد و تطهير حرجى باشد عفو شامل مى‏شود يا خير؟

ج: چون تطهير حرجى است - ميزان هم حرجِ شخص است - مشمول قاعده لاحرج مى‏باشد.

س 33 - آيا الكل صنعتى كه در انواع اُذكُلنها، عطرها، برخى رنگها و داروها بكار ميرود پاك است يا خير؟

ج: پاك است.

س 34 - هر گاه سوزن و چاقو را وارد بدن انسان كنند و خارج كنند پاك است يا خير؟

ج: اگر وقت بيرون آمدن به همراه آن خون نباشد، پاك است.

س 35 - با توجّه به احتمال بودن لباسهاى نجس آيا همه لباسشوئى‏هاى تمام اتوماتيك از لحاظ طهارت، لباسها را پاك مى‏كنند؟

ج: اگر بعد از برطرف شدن عين نجاست به آبِ لوله وصل باشد، پاك است.

آيا آسفالت پاك كننده است ؟

س 36 - در صورتى كه كفش يا پاى فردى آلوده به نجاست باشد آيا به واسطه راه رفتن روى آسفالت پاك مى‏شود؟ در صورتى كه پاك نشود با كفش يا پاى نجس وارد مسجد شدن جايز مى‏باشد؟

ج: روشن است كه ورود به مسجد با ته كفش نجس كه موجب نجاست مسجد شود حرام است و راه رفتن بر روى آسفالت ته كفش نجس را پاك نمى‏كند.البته چون احترام مسجد در هر حال بايد رعايت شود، متناسب است كه با كفش وارد مسجد نشد گرچه كفش طاهر باشد.

احكام وضوء

س 37 - آيا فرقى كه در وضو بين زن و مرد در مورد شستن دست از آرنج است - كه اگر مرد است پشت آرنج آب بريزد و بشويد و اگر زن است از جلوى دست - در ابطال وضو دخالتى دارد؟

ج: خير در بطلان وضو تأثيرى ندارد.

س 38- لمس كردن القاب معصومين مثل رضا، صادق، كاظم و... براى شخص جنب و نيز شخص بدون وضو چه حكمى دارد؟ آيا لمس كردن پول منقّش به القاب معصومين جايز است؟

ج: اگر هتك احترام آنان باشد، نبايد بدون وضو لمس شوند، و بنابر احتياط مستحب اگر بى احترامى هم نباشد، لمس ننمايند.

س 39- اگر صورت و دستها در وضوء دو مرتبه شسته شوند وضوء باطل مى‏شود يا خير؟

ج: اگر بقصد شستن سه بار بشويد وضو باطل است.

س 40- آيا دست زدن بدون وضو (بنابر فتواى كسانى كه مشكل مى‏دانند «فتوا يا احتياط واجب») به مانند اين اسمها اشكال دارد يا خير؟ «عبدالحسين - غلام حسين و قربان على - رضوى (منسوب به امام رضاعليه‏السلام)»

ج: مسِّ اسامى مذكور اشكال ندارد مگر (رضوى) كه اگر منظور امام رضا باشد و مسّ موجب هتك باشد حرام است و اگر موجب هتك هم نباشد بنا بر احتياط مستحب مسّ نكنند.

س 41- تحقق يكبار شستن در وضوء آيا با نيت يك بار محقق مى‏شود اگر چه تمام عضو را چند بار آب فراگيرد و يا تحقق يك بار شستن تنها با فراگرفتن آب محقق مى‏شود بنحوى كه اگر يك بار آب تمام عضو را فرا گرفت يك بار محسوب مى‏شود اعم از اينكه يك بار را نيت كرده باشد يا يك بار نيت نكرده باشد؟

ج: معيار چند بار شستن قصد شستن (بار اول يا دوم يا سوم) است نه چند بار آب ريختن.

س 42 - شخصى داخل حمام در حالى كه تمام اعضاى بدنش خيس هست متوجه مى‏شود كه وقت نماز تنگ است، آيا مى‏تواند بجاى وضو غسل كند و با آن نماز بخواند در صورتيكه هيچ غسلى بر ذمّه او نيست؟

ج: در فرض سؤال كه غسل واجب به ذمّه او نيست و وقت هم تنگ است اگر در اوقاتى باشد كه داراى غسل مستحبى است مثل غسل جمعه و غير آن مى‏تواند به قصدِ آن، غسل مستحبى كند و با آن نماز بخواند. و در غير اين صورت اگر ممكن است بايد محل مسح را خشك نموده و وضوء بگيرد و اگر ممكن نيست لازم است با تيمم نماز را بخواند.

س 43 - در هنگام وضوء گرفتن قطراتى چند از آب شير بر روى آن قرار مى‏گيرد آيا دست زدن به آن، آب خارج از وضوء مى‏شود يا خير؟

ج: در هنگام وضو مانعى ندارد كه دست را به شير آب بگذاريد ولى بعد از تمام شدن شستن اعضاءِ وضوء پيش از مسح كشيدن نبايد آبى كه خارج از آب وضوء است بدست‏ها برسد چون لازم است كه مسح سر و پاها فقط با رطوبت آب وضو باشد.

س 44 - آيا رساندن آب به زير پوستِ موهاى مژه‏هاى چشم لازم است - در صورتى كه رساندن آب به زير موهاى صورت لازم نباشد - يا نه؟

ج: در صورتيكه پوست از زير مو پيدا باشد شستن آن در وضوء لازم است و اگر پيدا نباشد لازم نيست.

س 45 - در صورتى كه صورتم را براى وضو شستم و بعد مشغول دست راست شدم آيا در اين صورت قبل از تمام شدن وضو خشك كردن صورت موجب بطلان وضو نميشود؟

ج: در صورتيكه موالات بين اعضاء بهم نخورد اشكال ندارد.

س 46 - اگر كسى قبل از وضو ملتفت پاك بودن اعضاء وضو نبودْ و وضو گرفت چنانچه در مسئله 279 رساله توضيح المسائل نوشته شده است: وضوء او باطل است امّا آيا آب اين وضوء بدن يا اعضاء ديگر را نجس مى‏نمايد يا خير؟

ج: به هر مقدار از بدن و لباس كه يقين دارد آب متنجس رسيده نجس است و در جاهائى كه شك دارد طاهر است.

س 47 - گاهى اوقات كلر مخلوط با آب آنقدر زياد است كه وقتى در دست مى‏گيريم كف دست پيدا نيست در اين صورت آيا آب مضاف است يا خير؟ و وضوء با آن چه حكمى دارد؟

ج: كلر در آب آنقدر ريخته نميشود كه آب را مضاف كند بنابراين وضو با آن صحيح است.

س 48 - آيا كسى كه هر از چند گاهى در هنگام نماز شك كند كه وضوى او هنوز باقى است يا باطل شده تكليف شخص چيست؟ آيا نماز را بشكند و تجديد وضو كند؟ يا احتياجى به وضو نيست و اعتنايى به شك نكند؟

ج: تا هنگامى كه به باطل شدن وضو و صادر شدن حَدَث يقين پيدا نكرده‏است، به شك و وسوسه اعتنا نكند.

س 49 - دور انداختن و بى احترامى به كاغذى كه در آن عبارت «باسمه تعالى» نوشته شده چه حكمى دارد؟ به ضمير «ه» در باسمه تعالى بايد مانند نام خداوند با وضو دست زد و بى احترامى نكرد؟

ج: در فرض مذكور مسّ نمودن بدون وضو اشكال ندارد امّا بى احترامى به آن جايز نيست.

نيت

س 50 - شخصى تا حال قبل از وقت نماز چه در غسل و چه در وضو آنها را بقصد نماز واجب بجا مى‏آورد آيا نمازهائى كه بعد از آن طهارت بجا آورده محكوم به بطلان است؟

ج: در صورتى كه با قصد قربت غسل و وضوء را بجا آورده صحيح است و نمازهايش بى اشكال مى‏باشد.

س 51 - با وضويى كه به نيت نماز قبل از اذان (مثلاً دو ساعت قبل از اذان) گرفته شده است آيا مى‏توان نماز خواند و اگر نماز بخوانيم چه حكمى دارد؟

ج: اشكال دارد، مگر آنكه به نيّت با طهارت بودن وضو بگيرد كه مى‏تواند با آن نماز بخواند.

س 52 - اينجانب در هنگام شروع وضو هيچ گاه علم بماوجب پيدا نمى‏كنم يعنى نمى‏توانم شروع كنم و وقتى هم كه شروع مى‏كنم نمى‏توانم نيّتم را معطوف به وضو كنم، هر چند بارها آب بصورتم بزنم، و بعضى مواقع نيز متحيّر مى‏گردم.

مثلاً هنگام آب زدن به صورتم: بعضى از مواقع احساس خارج شدن باد مى‏كنم كه ممكن است خيالات و واكنشهاى روده و معده باشد كه در بعضى مواقع بيشتر و در بعضى مواقع كمتر مى‏باشد و گاه در اثناء نماز يكدفعه پيش مى‏آيد كه گاه در اثر عدم توانايى روحى و بى اختيار بودن صورت مى‏پذيرد. لطفاً راهنمايى فرماييد.

ج: وضو رابراى «با طهارت بودن» يا ساير چيزهائى كه وضو براى آنها لازم است، و در رساله توضيح المسائل ذكر شده بگيريد و در موارد مذكور وضوى شما باطل نميشود و به وسوسه و شك اعتنا نكنيد.

س 53 - اينجانب طلبه حوزه علميه قائميه مى‏باشم صبح كه براى نماز صبح بيدار مى‏شوم و وضوء مى‏گيرم با همين وضوء نماز ظهر و عصر را مى‏خوانم، و چيزهائى كه باطل كننده وضو است برايم پيش نمى‏آيد، اوّلاً بيان كنيد نيت وضو به چه نحوى است؟ ثانياً آيا مى‏توان با اين وضو نمازهاى واجب و قضا و مستحبى خواند؟ ثالثاً از مسجدى وضو گرفتن و در مسجدى ديگر نماز خواندن چه حكمى دارد؟

ج: تا هنگامى كه وضو داريد، مى‏توانيد با آن تمام اعمالى كه مشروط به وضو است، انجام دهيد هر چند مدت طولانى باشد و اگر پيش از وقت نماز به قصد اينكه با طهارت باشيد وضو بگيريد صحيح است و همچنين اگر وضو را بقصد اعمالى كه در توضيح المسائل مسئله 317 به بعد ذكر شد انجام دهيد كافى است و وضو گرفتن از آب يك مسجد و خواندن نماز در مسجد ديگر اگر وقف خاص نباشد اشكال ندارد.

كسى كه دستش قطع شده

س 54 - كسى كه دو دستش قطع شده، چگونه بايد وضو بگيرد؟



فهرست بعد