قبل فهرست بعد


اگر در بين روز رسيدند، آيا از همان ساعتى كه مى‏رسند بايد ده روز را به حساب آورند؟ و يا آن كه ده روز كامل است و شب‏ها به حساب نمى‏آيد؟

ج: در بين روز هم مى‏توانند قصد ده روز نمايند و اگر چند ساعت كم باشد بايد از روز يازدهم جبران شود.

و اگر اول صبح به مقصد رسيده و قصد ده روز نمايد تا پايان روز دهم كافى است و شب آخر لازم نيست كه به حساب بيايد.

س 221 - آموزشگاهى است شبانه روزى در يكى از روستاهاى استان همدان كه دانش‏ آموزان روستاها از مسافتهاى بيشتر از حد ترخص به آنجا مى‏آيند و تحصيل علم مى‏كنند و كمتر از 10 روز در آنجا اقامت مى‏كنند. سؤال اين است كه نماز و روزه آنان در مدت اقامت در مدرسه چه حكمى دارد؟ و آيا مقلدين حضرت امام قدس سره در اين مسأله مى‏توانند به مجتهد زنده رجوع كنند؟

ج: اگر بيشتر از مسافت شرعى (22/250 كيلومتر) باشد نماز آنان تمام و روزه‏شان صحيح است و كسانى كه قبلاً از حضرت امام و يا غير ايشان تقليد مى‏كرده‏اند مى‏توانند در اين مسأله به فتواى ديگرى رجوع كنند.

س 222 - مغازه‏ دارى كه ساكن روستايى است و براى تهيه اجناس مغازه خود مجبور است كه در هر هفته يكبار به شهر برود كه بيشتر از حد مسافت باشد. آيا اين شخص كثير السفر است. يعنى آيا در سفرى كه براى خريد جنس مى‏رود بايد نماز و روزه او تمام باشد يا خير؟

ج: در فرض سؤال كثير السفر است نماز وى تمام و روزه‏اش صحيح است.

س 223 - فردى كه شغل او مسافرت نباشد مانند معلّم، طلبه، پرستار و كارمندان ادارات كه براى كار خود از شهرى به شهر ديگرى مى‏روند و هر هفته چند روز در محل كار هستند، نماز و روزه آنها به چه صورت مى‏باشد؟

ج: افراد مذكور اگر ده روز در وطن خود يا جائى ديگر قصد اقامه ننمايند حكم دائم السّفر دارند و نماز آنها تمام و روزه آنها صحيح است و اگر ده روز بمانند در غير سفر اول نيز حكم دائم السفر را دارند.

س 224 - اينجانب امام جماعت يكى از كارخانه‏هاى همدان مى‏باشم و وطنم همدان مى‏باشد. مابين همدان و آن كارخانه رفت و برگشت بيش از مسافت شرعى مى‏باشد و اين راه را هر روز تردد مى‏نمايم. اگر اتفاقاً به مسافرت روم مثلاً به شهر مقدس قم بقصد زيارت بروم و موقع برگشتن هدفم اين باشد كه در كارخانه نمازم را با جماعت بخوانم و بعداً به همدان روم آيا نمازم شكسته است يا تمام؟

ج: در فرض سؤال اگر بقصد شغل وارد كارخانه شده‏ايد نماز تمام است.

س 225 - شخصى در ماه چندين روز را به عنوان مأموريت به مسافرت مى‏رود و دائم السفر تلقى مى‏گردد. اگر در يكى از اين سفرها كه قبلاً 4 روز است يك روز ديگر نيز علاوه بر آن 4 روز براى كارهاى شخصى در آنجا بماند حكم نماز او در آن روز چيست؟ (با توجه به اينكه آن روز جزء مأموريت او به حساب نمى‏آيد)؟

ج: اگر آن شخص دائم السفر باشد در فرض مذكور بيشتر از آن چهار روز نيز نماز تمام و روزه را بايد بگيرد.

س 226 - ما در كارخانه‏اى كه 5 كيلومتر از وطنمان فاصله دارد كار مى‏كنيم در بعضى مواقع براى كار شخصى از قبيل خريد يا مهمانى به شهر همدان كه فاصله آن از محل كارمان بيشتر از مسافت شرعى است مى‏رويم و به محل كارمان بر مى‏گيرديم نماز و روزه ما چگونه است؟ و گاهى با قصد قبلى از وطن خود به محل كار مى‏آييم و از آنجا به شهر مى‏رويم و بر مى‏گرديم به محل كارمان در اين صورت چطور؟

ج: در هر دو صورت نمازتان شكسته است.

س 227 - در صورتى كه با قصد كار شخصى از وطن به محل كار (5 كيلومترىِ وطن) آييم تا بعد از انجام كارمان به جايى كه بيشتر از هشت فرسخ از محل كارمان فاصله دارد برويم آيا نماز و روزه ما در محلّ كار قصر است يا تمام؟ و اگر در محل كار از قصد خود برگرديم چطور؟

ج: در فرض اول مسافر مى‏باشيد. و در صورتى كه در محل كار از قصد سفر منصرف شويد نماز و روزه شما تمام است.

س 228 - عدّه‏ اى كه در كارخانه‏اى كار مى‏كنند كه بيشتر از مسافت شرعى (هشت فرسخ) با وطنشان فاصله دارد نماز و روزه ايشان در خصوص حركتشان به طرف محل كارشان با قصد كار شخصى يا به قصد شغل چيست؟

ج: عدّه‏اى كه محل كارشان تا وطن بيشتر از مسافت شرعى است در صورتى كه بعنوان شغل به محل كار آمد و رفت دارند روزه آنان درست و نمازشان هم تمام است.

س 229 - طلاب و دانشجويانيكه به مدت چند سال (دو سال يا بيشتر) در يك شهر مى‏مانند آن شهر برايشان چه حكمى دارد؟

ج: اگر تحصيل شغل آنها باشد در صورتى كه ده روز پشت سر هم در وطن خود نمى‏مانند و در مقصد هم ده روز قصد اقامه نمى‏كنند در سفر اوّل نمازشان قصر و در سفر دوم به بعد نمازشان تمام است و اين جريان ادامه دارد مگر اينكه دوباره ده روز در وطن خود بمانند يا در مقصد، قصد اقامه ده روز داشته باشند كه باز هم در غير سفر اول نمازشان تمام است.

س 230 - كسى كه هفده كيلومتر براى انجام كارى مى‏رود و از همان راه بر مى‏گردد ولى در دوازده كيلومترى در بين مسافت توقف مى‏كند و مجدداً به همان محلِّ قبل بر مى‏گردد، نماز و روزه او چه حكمى پيدا مى‏كند؟

ج: در فرض سؤال نماز تمام و روزه صحيح است.

س 231 - من از آمريكا به اروپا سفر كردم و 14 روز در انگلستان اقامت داشتم، مى‏خواستم بدانم تا چند روز مى‏توانم نمازم را شكسته بخوانم؟

ج: اگر در يكى از شهرهاى انگلستان قصد اقامه ده روز نداشته باشيد، تا مدت سى روز نمازتان در آنجا شكسته و بعد از آن نمازتان تمام است.

س 232 - و اگر مسافرى با هواپيما بعد از ظهر نماز نخوانده به شهر ديگرى برود ولى در آن شهر بعد از نيم ساعت حركت كرده دوباره هنگام عصر به شهر خودش برسد، نمازش را چگونه بايد بخواند؟

ج: در فرض سؤال نمازش تمام است.

س 233 - در سال 1364 در جبهه مستقر شديم فرمانده گفته بود كه شما كمتر از 10 روز در اينجا مى‏مانيد اما من فكر كردم كه مى‏گويد 10 روز در اينجا مى‏مانيد لذا در ماه رمضان يك روز روزه گرفتيم و روز بعد حدود 5 كيلو متر از آنجا دور شديم و بعداً يعنى بعد از 4 ساعت به مقرّ اول كه بوديم برگشتيم و بعد از آن ديگر روزه نگرفتم در اين صورت آيا فقط قضاى آن روزه بر من واجب است يا كفاره هم دارد؟ (در ضمن مقلد مرحوم امام هم هستم)

ج: در صورتيكه قصد ده روز ماندن در يك مكان نداشته‏ايد فقط قضاء لازم است.

س 234 - كسانى كه مانند دانشجويان هر هفته يك يا چند روز به منظور تحصيل به شهر ديگرى مى‏روند كه بيش از چهار فرسخ است، تكليف نماز و روزه آنان چگونه است؟

ج: بعد از سفر اوّل نماز آنها تمام و روزه صحيح است و در صورتى كه ده روز در محل خود توقف نمايند يا ده روز با قصد اقامه در غير محل خود بمانند در سفر اوّل قصر و در سفرهاى بعد تمام مى‏باشد.

حد ترخص

س - نظرتان را در مورد حَدِّ ترخُّص بنويسيد؟

ج: منظور از «حدّ ترخّص» آن است كه: ديوار محل را نبيند و صداى اذان آن را هم نشنود ولى بايد در هوا، غبار و يا چيز ديگر نباشد كه از ديدن ديوار و شنيدن اذان جلوگيرى كند.

سفر معصيت

س 236 - چنانچه شخص اجمالى و يا تفصيلى دارد كه سفر به اروپا ملازم است با ارتكاب برخى از گناهان، آيا قصد چنين سفرى موجب صدق سفر معصيت و تحقّقِ احكامِ سفر معصيت از جمله اتمام نماز مى‏شود يا خير؟

ج: در فرض مذكور سفر معصيت نيست و نماز او با ساير شرايط سفر شكسته است.

سفر هاي طولاني

س 237 - اينجانب راننده هستم كه كارم در طول سال رانندگى به شهرهاى كشور است. چنانچه پس از مدتى بعد از اينكه ده روز در وطن ماندم در اولين سفر اگر يكماه يا بيشتر اين سفرِ اوّل تا بازگشت به وطن طول بكشد نمازم شكسته است يا خير؟ در صورت مصادف شدن با ماه مبارك رمضان در اولين سفر بعد از ده روز هم تا برگشتن به وطن روزه چه صورتى دارد؟

ج: در فرض سؤال تا دو روز بايد نماز را قصر و روزه را نگيريد و بعد از دو روز، نماز شما تمام و روزه‏تان صحيح است.

احكام وطن‏

س 238 - منظور از وطن اصلى و غير اصلى چيست و چه حكمى بر آنها مترتب است؟

ج: محلّى را كه انسان براى اقامت و زندگى خود اختيار كرده وطن اوست چه در آنجا به دنيا آمده و وطن پدر و مادرش باشد يا خودش آنجا را براى زندگى اختيار كرده باشد كه اولى را وطن اصلى و دومى را وطن اتّخاذى يا غير اصلى مى‏گويند و حكم آن اينست كه در آنجا روزه و نمازش درست و تمام است و نياز بقصد ده روز ندارد.

س 239 - اعراض از وطن با چه شرايطى محقق مى‏شود؟

ج: منظور از اعراض اينست كه انسان از وطن اصلى يا غير اصلى خودش صرف نظر كند و بناى زندگى و اقامت در آنجا را نداشته باشد.

س 240 - شخصى است كه در طول سال تردد بين دو شهر دارد و در هر دو شهر نيز داراى مسكن مى‏باشد و معمولاً در هر ماه سه الى 5 روز در يكى از شهرها و مابقى را در شهر ديگر است حكم نماز و روزه نامبرده چيست؟

ج: در صورتى كه هر دو شهر وطن او باشد نماز و روزه در هر دو جا تمام و صحيح است ولى اگر شهرى كه زياد توقف مى‏كند وطن او باشد نماز در محل ديگر قصر است مگر اين كه قصد اقامه ده روز كرده باشد.

س 241 - اينجانب ده سال قبل از روستاى خود به شهر مقدس قم كوچ كردم و مدت 2 سال ساكن قم بودم پس از دو سال مجدّداً به روستا باز گشتم ولى خانه‏اى كه در قم ساخته بودم فعلاً باقى است و در دست مستأجر است.

سؤال حقير اين است كه حكم نماز و روزه بنده و خانواده‏ام در قم چگونه است؟ آيا قصد اقامه لازم است يا اينكه نماز تمام و روزه درست است؟ - اگر در ماه رمضان به قم آمده و ده روز بمانيم حكم چيست؟

ج: جائى را كه انسان محل زندگى خود قرار داده و ماندن خود را در آنجا محدود به مقدار معيّن نكرده آنجا وطن او حساب مى‏شود و در صدق وطن بودن قصد هميشه ماندن معتبر نيست بلى لازم است كه ماندن خود را محدود به مقدار معين نكند وگرنه وطن صدق نمى‏كند بنابراين اگر در قم به قصد وطن بودن مانده‏ايد و بعد از آن از اين قصد اعراض نكرده‏ايد قم وطن شما است و هر موقع كه به آنجا برويد نماز و روزه شما تمام ودرست است.

س 242 - آيا حوزه براى طلابى كه موقتاً اقامت مى‏كنند حكم وطن دارد؟

ج: خير، حكم وطن ندارد.

احكام روزه‏

س 243 - آيا شرب سيگار، يا شرب اشيائى كه بصورت مايع نيستند و مطلق دود بشمار مى‏روند براي روزه اشكالى دارد؟

ج: اگر به حلق برسد جايز نيست.

س 244 - شخصى كه در ماه رمضان صبح از وطن خود به جائيكه بيشتر از چهار فرسخ است برود و قبل از ظهر همان روز به وطن خود بر گردد، روزه اين شخص چگونه است؟

ج: در فرض سؤال اگر پيش از ظهر به محلِّ خود برگردد و چيزى نخورده باشد بايد قصد روزه نمايد روزه او صحيح است.

س 245 - اگر در يك كشور براى افطار روزه، اذان يك شهر بزرگِ آن كشور را در تلوزيون پخش كنند، آيا براى همه كسانى كه در حال شنيدن اذان هستند جايز است افطار نمايند؟

ج: جايز نيست مگر اينكه با شهرى كه انسان در آن زندگى مى‏كند هم افق باشد.

س 246 - اگر انسان سر را با چيزى بپوشاند مانند غواصان و زير آب برود موجب بطلان روزه مى‏شود يا خير؟

ج: بلى، موجب بطلان است.

س 247 - اگر شخص نذر كند كه در روز معين روزه بگيرد و در آن روز مبتلا به مرضى شود كه روزه براى آن ضرر داشته باشد آيا نذر او ساقط است و اگر نذر او ساقط نيست تكليفش چيست؟

ج: نذر او ساقط است.

س 248 - آيا انسان مى‏تواند در ماه مبارك رمضان براى فرار از روزه عمداً مسافرت كند؟

ج: بلى مى‏تواند، ولى كراهت دارد.

س 249 - خانمى 10 سال پيش سقط جنين كرده كه به طور تصادفى بوده است، نمازها و روزه‏هايى كه در طول اين مدت خوانده و گرفته، چه حكمى دارد؟ و اگر خانمى با اين اوصاف به خانه خدا رفته باشد چه؟

ج: اگر غسل جنابت انجام داده، كفايت از غسل نفاس مى‏كند، و اعمالى كه بعد از غسل جنابت انجام داده صحيح است.

س 250 - مبتلايان به بيماريهاى تنفسى (بخصوص آسم) جهت پيشگيرى و درمان تنگى تنفس خود ناچارند روزانه چند مرتبه از اسپرى‏هاى مخصوص استفاده كنند كه از طريق دهان پودرهاى داروئى را به مجارى تنفسى و ريه مى‏رسانند كه در اين مسير اين مواد به حلق نيز مى‏رسند، آيا استفاده از اين وسيله مبطل روزه مى‏باشد يا خير؟

ج: استفاده از آن در حد ضرورت مبطل روزه نيست .

س 251 - براى فرد روزه ‏دار خون دادن (اهداء) و خون گرفتن (بشكل درمانى) چه حكمى دارد؟

ج: اگر خون دادن موجب ضعف باشد، كراهت دارد ولى روزه را باطل نمى‏كند و خون گرفتن مانعى ندارد.

اگر روزه ضرر داشته باشد

س 252 - در مواردى كه از پزشك در مورد ضرر روزه سؤال مى‏شود، آيا فقط ضرر حتمى آن بايد به اطلاع بيمار رسانده شود يا احتمال وجود خطر و ضرر نيز بايد ذكر شود؟

ج: خوف ضرر كافى است‏

س 253 - ملاك در تشخيص ضررى كه مانع از روزه مى‏شود نظر دكتر است يا خود انسان؟

ج: ملاك خوفى است كه منشاء عقلائى ضرر است، از هر راه كه پيدا شود.

باقيماندن بر جنابت و حيض و نفاس تا اذان صبح

س 254 - بنده الان طلبه هستم، قبل از طلبگى در روستا بودم و از احكام نماز و روزه زياد اطلاعى نداشتم كه يكى از آنها جنابت بود، نمى‏دانستم كه اصلاً جنابت چيست. فقط يكبار روحانى روستا كه احكام مى‏گفت به مسأله جنابت رسيد، در ذهنم خطور كرد آيا جنابت هم براى من پيش آمده يانه؟ چون اصلاً نمى‏دانستم جنابت يعنى چه؟ به همين علت من وقتى جنب مى‏شدم نمى‏دانستم جنابت است تا غسل كنم، و در ذهنم نيز اصلاً خطور نمى‏كرد كه بايد پرسيد. بجز همان يكبار كه به ذهنم خطور كرد؛ بنده الان شك مى‏كنم آيا در ماه رمضان هم جنب مى‏شدم يا نه؛ حالا شما بفرمائيد مسأله روزه و نماز بنده چگونه بوده؟ روزه بنده كفاره دارد يا قضا دارد؟ بنده الان روزه استيجارى هم گرفته و همچنين نماز استيجارى و الان پولش را هم خرج كرده‏ام، در صورت اشكال داشتن چه بايد بكنم؟

ج: آن اندازه از نمازها كه يقين داريد در حال جنابت بجا آورده‏ايد، بايد آنها را قضا نمائيد ولى روزه‏هائى كه گرفته‏ايد صحيح است.

س 255 - كسى كه در شب ماه رمضان جنب است و يا زنى كه در شب ماه رمضان از حيض پاك شده است، اگر اينها يقين دارند تا اذان صبح آب پيدا نميشود تا غسل كنند، آيا مى‏توانند قبل از اينكه اذان صبح شود، تيمم كنند و بخوابند و يا اينكه بايد تا اذان صبح بيدار بمانند و نزديك اذان صبح تيمّم بكنند و بخوابند؟

ج: در فرض مذكور لازم است، تيمّم بدل از غسل بجا آورده شود و بيدار ماندن تا اذان صبح واجب نيست.

قضاوكفارهّ

س 256 - كسى كه سحرى مى‏خورد و احتمال مى‏دهد اذان را گفته باشند ولى تفحّصى نمى‏كند مثلاً به ساعت نگاه نمى‏كند، حكم روزه اين فرد چيست؟

ج: روزه‏اش صحيح است مگر اينكه بعداً معلوم شود كه صبح بوده كه در اين صورت قضاى روزه بر او واجب است.

س 257 ـ اگر شخصي ديگري را اكراه بر افطار در ماه مبارك رمضان نمود ، آيا علاوه بر گناه ، كفاره هم بر عهده اش مي باشد يا خير ؟

ج: : خير كفاره به عهده او نمي آيد .

س 258 ـ در روزه استيجاري ، اگر بعد از ظهر افطار كند ، كفاره دارد يا خير ؟

ج: : كفاره ندارد .

س 259 - كسى كه به علت مرض تا رمضان سال آنيده نتواند روزه سال گذشته را قضا نمايد تكليفش چيست؟

ج: قضا ساقط شده و بايد براى هر روز يك مد طعام به فقير بدهد

س 260 - آيا مى‏شود روزه قضا و روزه مستحبى را با هم در يك روز نيت كرد؟

ج: خير، نميشود.

س 261 - فرق كفارات ماليّه و كفارات مخيّره چيست لطفاً توضيح فرمائيد؟

ج: كفاره مخيره آن است كه انسان بين چند چيز مخير است و هر كدام را به عنوان كفّاره انجام دهد مجزى است و منظور جنابعالى از كفاره ماليّه چيست؟ بايد توضيح بدهيد.

س 262 - اينجانب چندين مورد در ماه رمضان محتلم شده‏ام آن هم قبل از سحرى و قبل از اذان صبح و اين مسئله را اين طور ياد گرفته بودم كه اگر كسى جنب شود تا اذان ظهر وقت دارد غسل كند و فقط معصيت كرده است كه تا اذان ظهر بر جنابت مانده و نيز مسأله تيمم را نمى‏دانستم و ندانسته و بى اطلاع نسبت به مسأله به حالت جنابت وارد اذان صبح مى‏گرديدم و بعد از اذان صبح و قبل از اذان ظهر غسل مى‏كردم اكنون خواهشمندم بفرمائيد آيا علاوه بر قضاى اين روزها كفّاره‏اى بر گردن بنده است يا خير؟

ج: قضا و كفّاره بر شما واجب نميشود.

احكام اعتكاف‏

س 263 - آيا محوطه اطراف مسجد كه به عنوان حياط استفاده مى‏شود براى اعتكاف حكم مسجد را دارد؟

ج: اگر حياط مسجد جزء مسجد نباشد جايز نيست.

س 264 - قسمتى از بدن در حال اعتكاف خونى شده است آيا ازاله آن در بيرون مسجد ضرورت فورى دارد؟ يا تأخير نيز جايز است؟

ج: ضرورت فورى ندارد و فقط بايد هنگام نماز بدن و لباس پاك باشد.

س 265 - عطر زدن - شانه زدن و در آينه نظر كردن معتكف چه حكمى دارد؟

ج: بوئيدن عطريات براى معتكف حرام است ولى شانه زدن و نگاه در آينه كردن مانعى ندارد.

س 266 - شخصى نيت شش روز اعتكاف كرده است، آيا مى‏تواند در روز سوم اعتكاف را تمام كرده و دوباره سه روز ديگر در وقت ديگر از سر بگيرد؟

ج: مى‏تواند بعد از اتمام سه روزِ اول بقيه را انجام ندهد و اعتكاف مجدّدى انجام دهد.

س 267 - آيا زن مى‏تواند با امر شوهرش روزه سوم اعتكاف خود را بشكند؟ و اگر شوهر او را مجبور به اين كار كند، آيا برعهده شوهر كفّاره مى‏آيد يا خير؟

ج: : اگر با تمام شرائط صحت ، اعتكاف را شروع كرده ، با درخواست شوهر نمي تواند روزه سوم را رها كند و كفاره ندارد.

س 268 - آيا معتكف مى‏تواند شش روز يا ده روز نيّت اعتكاف بكند؟

ج: انسان مى‏تواند نيّت اعتكاف بيشتر از سه روز نمايد لكن احتياط واجب آنست كه بعد از سه روز اول هر دو روز را كه ماند روز سوم را نيز بماند.

س 269 - شخصى نذر (يا شبه نذر) كرده معتكف بشود، اگر عمداً و بدون عذر اعتكاف خود را بشكند آيا كفاره نذر بر عهده‏اش مى‏آيد يا كفاره اعتكاف و يا كفاره جمع؟

ج: اگر به غير جماع، اعتكاف خود را باطل كند، فقط كفاره تخلّف از نذر واجب است، كه همانند كفاره باطل كردن روزه ماه مبارك رمضان است.

س 270 - آيا اعتكاف در مسجد جامع در رديف اعتكاف در مساجد چهارگانه است يا بايد در مسجد جامع به اميد ثواب و رجاء مطلوبيت باشد؟

ج: بلى در رديف مساجد چهارگانه است ولى احوط آن است كه در صورت امكان در يكى از مساجد اربعه باشد.

س 271 - بهترين وقت اعتكاف در روايات، دهه آخر رمضان ذكرشده، آيا ايام البيض ماه رجب نيز چنين خصوصيّتى دارد؟

ج: بهترين اوقات اعتكاف ماه مبارك رمضان است، خصوصاً در دهه آخر آن.

س 272 - نجس كردن مسجد در حال اعتكاف چه حكمى دارد؟

ج: در صورتى كه عمدى نباشد اشكال ندارد ولى بايد در صورت امكان فوراً اقدام به تطهير آن نمايد و اگر عمدى باشد حرام است.

س 273 - اگر معتكف در معامله پول ندهد و نسيه بخرد يا نسيه بفروشد (مثلاً اسمش را روى كاغذ مخصوص مى‏نويسد) و يا براى معامله نائب بگيرد، و يا به دست خود فروشنده ندهد پول را، يا مستقيماً از دست خريدار پول نگيرد (مثل اينكه صندوق مخصوصى براى اينكار گذاشته باشند) اعتكاف چه حكمى پيدا مى‏كند؟

ج: اگر عرفاً صدق بيع و شرا نمايد اشكال دارد.

س 274 - اگر كسى حشرات موذى داخل مسجد را بكشد اعتكافش چه حكمى پيدا مى‏كند و اگر دراين حال مسجد را نجس كرده باشد چطور؟



قبل فهرست بعد