قبل فهرست بعد


(مساله 904)اگر  مسجدي  را غصب كنند و بجاي آن خانه و مانند آن بسازند ، كه ديگر به آن مسجد نگويند باز هم بنابر احتياط واجب نجس كردن آن حرام و تطهير آن واجب است

(مساله 905)نجس كردن حرم امامان (عليهم  السلام )  حرام است .  و  اگر  يكي  از آنها نجس  شود  ،  چنانچه  نجس  ماندن  آن  بي احترامي باشد ، تطهير آن واجب است ، بلكه احتياط واجب آن است كه اگر بي احترامي هم نباشد آن را تطهير كنند .

(مساله906) اگر حصير مسجد نجس شود ، بنابر احتياط واجب بايد آن را آب بكشند ، ولي چنانچه  به  واسطة آب كشيدن ، خراب مي شود و بريدن جاي نجس بهتر است ، بايد آنرا بُبرند و اگر كسي كه نجس كرده ببُرد ، بايد خودش اصلاح كند .

(مساله 907)بردن   عين  نجاست مانند خون در مسجد اگر بي احترامي به مسجد باشد  ، حرام است و همچنين بردن چيزي كه نجس شده ، در صورتي كه بي احترامي به مسجد باشد ، حرام است .

(مساله908)اگر  مسجد  رابراي  روضه خواني چادر بزنند و فرش كنند و سياهي بكوبند و اسباب  چاي  در آن ببرند  ،  در  صورتي  كه اين كارها به مسجد ضرر نرساند و مانع نماز واندن نشود ، اشكال ندارد .

(مساله909)بنابر احتياط واجب مسجد را به طلا نبايد زينت نمايند و همچنين نبايد صورت يزهائي كه مثل انسان و حيوان روح در مسجد نقش كنند و نقاشي چيزهائي كه روح ندارد ، مثل گل و بوته مكروه است .

(مساله910)اگر  مسجد  خراب  هم  شود نمي توانند آن را بفروشند ، يا داخل ملك و جاده نمايند . مگر اينكه ولي فقيه بر اساس مصالح مهمتري اجازه بدهد .

(مساله911) فروختن  در  و  پنجره و چيزهاي ديگر مسجد حرام است و اگر مسجد خراب شود ، باد اينها را صرف تعمير همان مسجد كنند ، و چنانچه به درد آن مسجد نخورد ، بايد در مسجد ديگر مصرف شود ، ولي اگر به درد مسجدهاي ديگر هم نخورد ، مي توانند آن را

بفروشند  و  پول  آن  را  ،  اگر  ممكن است  صرف تعمير همان مسجد و گرنه صرف تعمير مسجد ديگر نمايند .

(مساله912)  ساختن  مسجد  و  تعمير  مسجدي  كه  نزديك به خرابي مي باشد مستحب است و  اگر  مسجد  طوري  خراب  شود كه تعمير آن ممكن نباشد ، مي توانند آن را خراب كنند و دوباره بسازند ، بلكه مي تواننند مسجدي  ر ا  كه خراب  نشده  ،  براي احتياج مردم خراب كنند و بزرگتر بسازند .

(مساله913)تميز  كردن  مسجد  و  روشن كردن  چراغ  آن  مستحب است و كسي كه مي خواهد  مسجد  برود  ،  مستحب  برود ، مستحب است خود را خوشبو كند و لباس پاكيزه و قيمتي بپوشد و ته كفش خود را وارسي كند كه نجاستي به آن نباشد و موقع داخل شدن به مسجد  اول  پاي  راست  و موقع بيرون آمدن ، اول پاي چپ را بگذارد و همچنين مستحب است از همه زودتر به مسجد آيد و از همه ديرتر از مسجد بيرون رود .

(مساله 914)وقتي  انسان  وارد  مسجد  مي شود  ،  مستحب  است دو ركعت نماز به قصد تحيت و احترام مسجد بخواند و اگر نماز واجب يا مستحب ديگري هم بخواند ، كافي است

(مساله915)خوابيدن  در  مسجد ، اگر انسان ناچار نباشد و صحبت كردن راجع به كارهاي دنيا و مشغول صنعت شدن و خواندن شعري كه نصيحت و مانند آن نباشد ، مكروه است و نيز  مكروه است  و  نيز  مكروه است آب دهان و بيني و اخلاط سينه را در مسجد بيندازد و

گمشده اي  را  طلب  كند  و  صداي خود را بلند كند ، ولي بلند كردن صدا براي اذان مانعي ندارد .

(مساله916)راه  دادن بچه و ديوانه به مسجد مكروه است و كسي كه پياز و سير و مانند اينها خورده كه  بوي دهانش مردم را اذيت مي كند ، مكروه است به مسجد برود .

 

اذان و اقامه

 

 (مساله 917) براي  مرد  و زن مستحب است پيش از نمازهاي يوميه اذان و اقامه بگويند ، ولي پيش از نماز عيد فطر و قربان ، مستحب است سه مرتبه بگويند الصّلوهُ  و در نماز هاي واجب ديگر سه مرتبه الصّلوهُ را به قصد رجاء بگويند .

(مساله918)مستحب  است  در روز اولي كه بچه به دنيا مي آيد ، يا پيش از آنكه بند نافش بيفتد ، در گوش راست او اذان و در گوش چپش اقامه بگويند .

(مساله919)اذان  هيجده جمله است : اللهً اكبرُ  چهار مرتبه اشهدً ان لا الهَ الا اللهً ، اشهدً انّ محّمداً رسولً اللهِ ، حيّ علي الصلاهِ، حيَّ علي الفلاحِ ، حيّ علي خيرِ العملِ ، الله اكبرُ ، لا الهَ الا اللهً هر يك دو مرتبه ، و اقامه هفده جمله است يعني دو مرتبه الله اكبرُ  از اول اذان و يك  مرتبه  لا اِلَه الّا اللهً از  آخر  آن  كم مي شود و بعد از گفتن حيّ علي خيرِ العملِ بايد دو مرتبه قد قامتِ الصلاهً اضافه نمود

(مساله920)اشهدً انّ علياً وليً اللهِ جزء اذان و اقامه نيست ولي خوب است بعد از اشهدً انّ محمداً رسولُ‌ اللهِ ، به قصد قربت گفته  شود  .  و چون  در  امثال  زمان  ما  ،  شعا ر  تشيع محسوب  مي شود  در  هر  جا  كه  اظهار اين شعار مستحسن و لازم باشد ، گفتن آن هم مستحسن و لازم است .

 

ترجمه اذان و اقامه

 

اللهَ اكبرً يعني خداي تعالي بزرگتر از آن است كه او را وصف كنندا اشهدً ان لا الهَ الاّ اللهً يعني شهادت مي دهم كه غير خدائي كه يكتا و بي همتا است خداي ديگر سزاوار پرستش نيست  .  اشَهدً انّ  محمداً رسولُ اللهِ يعني شهادت مي دهم كه حضرت محمد بن عبدالله

صلي عليه  و  آله   و  سلم پيغمبر و فرستادة خداست . اشهدً ان علياً امير المؤمنينَ وليّ الله يعني   شهادت  مي دهم كه حضرت علي (عليه الصلاهَ و السلام ) امير المؤمنين ولي خدا بر همة خلق است حيّ عليَ الصلاهِ يعني بشتاب براي نماز . حيّ علي الفلاحِ يعني بشتاب براي رستگاري  .  حيّ علي خيرِ العملِ يعني بشتاب براي بهترين كارها كه نماز است . قَد قامتِ الصلاهُ يعني بتحقيق نماز بر پا شد . لا الهَ الاّ اللهُ يعني خدائي سزاوار پرستش نيست مگر خدائي كه يكتا و بي همتا است .

( مساله 921)  بين  جمله هاي اذان و اقامه بايد خيلي فاصله نشود و اگر بين آنها بيشتر از معمول فاصله بيندازد ، بايد دوباره آن را از سر بگيرد .

( مساله922)اگر در اذان و اقامه صدا را در گلو بيندازد چنانچه غنا شود ، يعني به طور آواز خواني  كه  در   مجالس لهو و بازيگري معمول است ، اذان و اقامه را بگويد ، حرام است و اگر غنا نشود ، مكروه مي باشد .

(مساله923)در پنج نماز اذان ساقط مي شود :

اول :

نماز عصر روز جمعه .

دوم :

نماز عصر روز عرفه كه روز نهم ذي الحجه است .

سوم:

نماز عشا ء شب عيد قربان ، براي كسي كه در مشعر الحرام باشد .

چهارم :

نماز عصر و عشاء زن مستحاضه .

پنجم : 

نماز  عصر  كسي  كه نمي تواند از بيرون آمدن بول و غائط خود داري كند و در اين پنج نماز در صورتي ادان ساقط مي شود ، كه با نماز قبلي فاصله نشود ،  يا فاصلة كمي بين آنها باشد ، ولي فاصله شدن نافله و تعقيب ضرر ندارد .

( مساله924)اگر  براي  نماز جماعتي اذان و اقامه گفته باشند ، كسي كه با آن جماعت نماز مي خواند نبايد براي خود اذان و اقامه بگويد .   

(مساله925)اگر  براي  خواندن  نماز  جماعت  به  مسجد رود و بيند جماعت تمام شده ، تا وقتي كه صفها بهم نخورده و جمعيت متفرق نشده  ، نمي تواند براي نماز خود اذان و اقامه بگويد در صورتي كه براي جماعت اذان و اقامه گفته شده باشد .

(مساله 926) در     جايي  كه  عده اي مشغول نماز جماعتند ، يا نماز آنان تازه تمام شده و صف ها   بهم  نخورده است ، اگر انسان بخواهد فرادي يسا با جماعت ديگري كه بر پا مي شود نماز بخواند ، يا سه شرط اذان و اقامه از او ساقط مي شود :

اول: آنكه براي آن نماز ، اذان گفته باشند  .

دوم: آنكه نماز او و نماز جماعت در يك مكان باشد ، پس اگر نماز جماعت ، داخل مسجد باشد و او بخواهد در بام مسجد نماز بخواند ، مستحب است اذان و اقامه بگويد .

(مساله927)اگر  در  شرط دوم از شرطهايي كه در مساله پيش گفته شد شك كند ، يعني شك  كند  كه  نماز جماعت صحيح بوده يا نه ، اذان و اقامه از او ساقط است ، ولي اگر در يكي از دو شرط ديگر شك كند ، مستحب است اذان و اقامه بگويد .

(مساله 928) كسي  كه اذان و اقامة ديگري را شنيد ، چه با او گفته باشد يا نه ، در صورتي كه بين آن اذان و اقامه  و  نمازي  كه مي خواهد بخواند ، زياد فاصله نشده باشد ، مي تواند براي نماز خود اذان و اقامه نگويد .

(مساله930)اگر مرد اذان ر با قصد  لذت  بشنود ، اذان از او ساقط نمي شود بلكه اگر قصد لذت هم نداشته باشد ، ساقط شدن ادان اشكال دارد .

( مساله 931)اذان  و  اقامه  نماز  جماعت را بايد مرد بگويد ، ولي در جماعت زنان اگر زن اذان و اقامه بگويد  ، كافي است .

(مساله932)اقامه بايد بعد از اذان گفته شود و اگر قبل از اذان بگويند ، صحيح نيست .

(مساله933)    اگر كلمات اذان و اقامه را بدون ترتيب بگويد مثلاً حيّ علي الفلاحِ را پيش از حيّ علي الصلاهِ بگويد ، از جايي كه ترتيب به هم خورده ، دوباره بگويد .

(مساله 934)بايد بين اذان و اقامه ندهد و اگر بين آنها بقدري فاصله دهد كه اذاني را گفته اذان  اين  اقامه  حساب  نشود ، مستحب است دوباره اذان و اقامه را بگويد و نيز اگر بين اذان و  اقامه  و  نماز  بقدري فاصله دهد فاصله دهد كه اذان و اقامه آن نماز حساب نشود ،

مستحب است دوباره براي آن نماز ، اذان و اقامه بگويد .

(مساله 935)اذان واقامه بايد به عربي صحيح گفته شود ، پس اگر به عربي غلط بگويد ، يا بجاي حرفي حرف ديگر بگويد يا مثلاً ترجمة آنها را به فارسي بگويد صحيح نيست .

(مساله936)اذان و اقامه بايد بعد از داخل شدن وقت نماز گفته شود و اگر عمداً يا از روي فراموشي پيش او وقت بگويد ، باطل است

(مساله937) اگر پيش از گفتن اقامه شك كند كه اذان گفته يا نه ، بايد ادان را بگويد ، ولي اگر مشغول اقامه شود و شك كند كه اذان گفته يا نه ،گفتن اذان لازم نيست .

(مساله  938) اگر در بين اذان يا اقامه ، پيش از آنكه قسمتي را بگويد شك كند كه قسمت پيش  از  آن  را  گفته  يا نه ، بايد قسمتي را كه در گفتن آن شك كرده بگ.يد ، ولي اگر در حال گفتن قسمتي از اذان يا اقامه شك كند كه آنچه پيش از آن است گفته يا نه ، گفتن آن لازم نيست .

( مساله939)مستحب  است  انسان  در  موقع  گفتن اذان ، رو به قبله بايستد و با وضو يا غسل  باشد  و  دستها را به گوش بگذرد و صدا را بلند نمايد و بكشد و بين جمله هاي اذان كمي فاصله دهد و بين آنها حرف نزند .

(مساله 940)  مستحب   است  بدن  انسان  در موقع گفتن اقامه آرام باشد و آن را از اذان آهسته تر بگويد و جمله هاي آن را به هم نچسباند ولي به اندازه اي كه بين جمله هاي اذان فاصله مي دهد ، بين جمله هاي اقامه فاصله ندهد .

(مساله 941)مستحب  است  بين  اذان  و اقامه يك قدم بر دارد يا قدري بنشيند يا سجده كند يا ذكر بگويد يا قدري ساكت باشد يا  حرفي  بزند  يا  دو  ركعت نماز بخواند ولي حرف زدن بين اذان و اقامه نماز صبح مستحب نيست ، نماز خواندن بين اذان و اقامة مغرب را به اميد ثواب بجا بياورد .

( مساله 942)مستحب  است  كسي  را  كه  براي گفتن اذان معين مي كنند ، عادل و وقت شناس و صدايش بلند باشد و اذان را در جاي بلند بگويد .

 

واجبات نماز

 

واجبات نماز يازده چيز است : اول نيت ،  دوم  قيام يعني (ايستادن ) ، سوم تكبيره الاحرام  يعني گفتن الله اكبرً در اول نماز ، چهارم ركوع ،  پنجم  سجود  ، ششم قرائت ، هفتم ذكر ، هشتم  تشهد  ، نهم سلام ، دهم ترتيب ، يازدهم موالات يعني پي در پي بودن اجزاء نماز .(مساله 943)بعضي  از  واجبات  نماز ركن است ، يعني اگر انسان آنها را بجا نياورد ، يا در نماز اضافه كند ، عمداً باشد يا اشتباهاً نماز باطل مي شود و بعضي ديگر ركن نيست ، يعني اگر  عمداً كم  يا زياد شود نما ز باطل مي شود و چنانچه اشتباهاً كم يا زياد گردد نماز باطل نمي شود  و  ركن  نماز پنج چيز است : اول نيت ، دوم تكبيره الاحرام ، سوم قيام در موقع

گفتن  تكبيره الاحرام  و  قيام  متصل  به ركوع يعني ايستادن پيش از ركوع ، چهارم ركوع ، پنجم دو سجده از يك ركعت .

 

نيت

 

( مساله 944)انسان بايد نماز را به نيت قربت ، يعني براي انجام فرمان خداوند عالم بجا آورد  و  لازم  نيست  نيت  ا از قلب خود بگذراند يا مثلاً به زبان بگويد كه چهار ركعت نماز ظهر مي خوانم ، قربهً الي الله

(مساله945)اگر  در  نماز  طهر  يا  د ر  نماز عصر نيت كند كه چهار ركعت نماز مي خوانم و معين نكند ظهر است يا عصر نماز او باطل است و نيز كسي كه مثلاً قضاي نماز ظهر بر او واجب است ، اگر در وقت نماز ظهر بخواهد آن نماز قضا يا نماز ظهر آن روز را بخواند بايد

نمازي را كه مي خواند ، در نيت معين كند .

(مساله 946) انسان بايد از اول تا آخر نماز به نيت خود باقي باشد ، پس اگر در بين نماز بطوري غافل شود كه بپرسند چه مي كني ؟ نداند چه بگويد ، نمازش باطل است .

(مساله 947)انسان بايد فقط براي انجام امر خداوند عالم نماز بخواند ، پس كسي كه ريا كند  ،  يعني  براي  نشان  دادن  به مردم نماز بخواند ، نمازش باطل است خواه فقط براي مردم باشد يا خدا و مردم هر دو را در نظر بگيرد .

(مساله  948)اگر قسمتي  از  نماز  را هم براي غير خدا بجا آورد ، نماز باطل است ، چه آن قسمت  واجب  باشد مثل حمد و سوره ، چه مستحب باشد مانند قنوت ، بلكه اگر تمام نماز رابراي خدا بجا ‌آورد  ولي  براي نشان دادن به مردم در جاي مخصوصي  مثل  مسجد يا در وقت مخصوصي مثل اول وقت يا به طر ز مخصوصي مثلاً با جماعت نماز بخواند ، نمازش باطل است .

 

تكبيره الاحرام

 

(مساله 949) گفتن اللهُ اكبَر در اول هر نماز واجب و ركن است و بايد حروف (الله) و حروف (اكبر)  و  دو كلمة (اللهُ اكبر )را پشت سر هم بگويد و نيز بايد اين دو كلمه به عربي صحيح گفته شود و اگر به عربي غلط بگويد يا مثلاً  ترجمة آن  به  فارسي  بگويد ، صحيح نيست .

(مساله950) احتياط واجب آن است كه تكبيره الاحرام نماز را بهئچيزي كه پيش از آن مي خواند ، مثلاً به اقامه يا به دعايي كه پيش از تكبير مي خواند ، نچسباند .

(مساله 951)اگر انسان بخواهد (اللهُ اكبر) را به چيزي كه بعد از آن مي خواند مثلاً به بسم الله الرحمن الرحيم ) بچسباند بايد (ر) اكبر را با پيش بخواند .

(  مساله 952)  موقع گفتن تكبيره الاحرام بايد بدن آرام باشد و اگر عمداً حالي كه بدنش حركت دارد ، تكبيره الاحرام را بگويد ، باطل است .

(مساله 953) تكبير  و  حمد  و  سوره و ذكر و دعا را بايد طوري بخواند كه خودش بشنود و اگر به واسطة سنگيني يا كري  گوش  يا سرو صداي زياد نمي شنود ، بايد طوري بگويد كه اگر مانعي نباشد ، بشنود .

 (مساله 954)  كسي كه لال است يا زبان او مرضي دارد كه نمي تواند (اللهُ اكبر) را درست بگويد  ،  بايد  به  هر  طور كه مي تواند بگويد و اگر هيچ نمي تواند بگويد بايد در قلب خود بگذراند و براي تكبير اشاره كند و زبانش را هم اگر مي تواند حركت دهد .

(مساله955)  مستحب است بعد از تكبيره الاحرام بگويد : يا مُحسنُ قداتاكَ المسيءُ و قد امَرتَ المحسنَ ان يتجاوَز عنِ المسي ءِ انتَ المحسنُ و انا المُسي ءُ بحقّ محمّدٍ و آلِ محّمدٍ صل عَلي محّمدِ و ال محّمدِ و تجاوَز عن قبيحِ ما تعلمُ منّي .يعني اي خدائي كه به بندگان احسان مي كني بندة گنهكار به در خانة تو آمده و تو امر كرده اي كه نييكوكار از گنهكار بگذرد ، تو نيكو كاري و من گناهكار بحقّ محّمدٍ و آل محّمدٍ صلي  اللهُ عليه  و  آله  و  سّلم .رحمت خود را بر محمد و آل محمد بفرست و از بديها يي كه مي داني از من سر زده . بگذر .

(مساله 956)مستحب ا ست موقع گفتن تكبير اول نماز و تكبير هاي بين نماز ، دستها را تا مقابل گوشها بالا ببرد .

(مساله 957) اگر  شك كند  كه  تكبيره الاحرام  را  گفته يا  نه  ،  چنانچه مشغول خواندن چيزي شده ، به شك خود اعتنا نكند و اگر چيزي نخوانده بايد تكبير را بگويد .

(مساله958)اگر بعد از گفتن تكبيره الاحرام شك كند كه آن را صحيح گفته يا نه ، بايد به شك خود اعتنا نكند .

 

قيام (ايستادن )

 

(مساله 959) قيام در موقع گفتن  تكبيره الاحرام وقيام پيش از ركوع كه آن را قيام متصل به  ركوع مي گويند ركن است ، ولي قيام در موقع خواندن حمد و سوره و قيام بعد از ركوع ركن نيست و اگر كسي آن را از روي فراموشي ترك كند ، نمازش صحيح است .

(مساله 960) واجب است پيش از گفتن تكبير و بعد از آن مقداري بايستد تا يقين كند كه در حال ايستادن ، تكبير گفته است .     

(مساله961) اگر ركوع را فراموش كند و بعد از حمد و سوره بنشيند و يادش بيايد كه ركوع نكرده  ،  بايد  بايستد  و  به  ركوع  رود  و اگر بدون اينكه بايستد به حال خميدگي به ركوع برگردد ، چون قيام متصل به ركوع را بجا نياود ، نماز او باطل است .

(مساله 962)موقعي كه ايستاده است بايد  بدن  را  حركت  ندهد  و  به  طرفي خم نشود و بجايي  تكيه  نكند  ،  ولي اگر از روي ناچاري باشد ، يا در حال خم شدن براي ركوع پاها را حركت دهد ، اشكال ندارد .

(مساله963)اگر  موقعي  كه  ايستاده  از روي فراموشي بدن را حركت دهد يا به طرفي خم شود  يا  بجايي  تكيه  كند  ،  اشكال ندارد ، ولي در قيام موقع گفتن تكبيره الاحرام و قيام متصل  به  ركوع اگر از روي فراموشي هم باشد ، بنابر احتياط واجب بايد نماز را تمام كند و

دوباره بخواند .

(مساله 964)احتياط  واجب آن است كه در موقع ايستادن هر دو پا روي زمين باشد ، ولي لازم نيست سنگيني بدن روي هر دو پا باشد و اگر روي يك پا هم باشد اشكال ندارد .

(مساله 965)كسي كه مي تواند بايستد اگر پاها را خيلي گشاد بگذرد كه به حال ايستادن معمولي نباشد ، نمازش باطل است .



قبل فهرست بعد