قبل فهرست بعد


( مساله 1560 ) كسي كه  براي بجا آوردن روزة ميتي اجير شده ، اگر روزه مستحبي بگيرد اشكال ندارد. ولي كسي كه روزة قضا يا روزة واجب ديگري دارد ، نمي تواند روزة مستحبي بگيرد  و  چنانچه  فراموش  كند و روزة مستحبي بگيرد ، در صورتي كه پيش از ظهر يادش بيايد ، روزة مستحبي او به هم مي خورد و مي تواند نيت خود را به روزة واجب بر گرداند . و اگر بعد از ظهر ملتفت شود ، روزة او باطل است و اگر بعد از مغرب يادش بيايد ، روزه اش صحيح است گر چه بي اشكال نيست .

( مساله 1561 ) اگر غير از روزة ماه رمضان روزة معين ديگري بر انسان واجب باشد ، مثلاً نذر  كرده  باشد  كه  روز  معيني را روزه بگيرد ، چنانچه عمداً تا اذان صبح نيت نكند ، روزه اش باطل است و   اگر  نداند  كه روزة آن  روز  بر او واجب است يا فراموش كند و پيش از ظهر يادش بيايد ، چنانچه كاري كه روزه را باطل  مي كند  ،  انجام  نداده  باشد و نيت كند روزة او صحيح و گرنه باطل مي باشد .

 ( مساله 1562 ) اگر براي روزة واجب غير معيني مثل روزة كفاره عمداً تا نزديك ظهر نيت نكند اشكال ندارد ،  بلكه اگر  پيش  از  نيت  تصميم داشته باشد كه روزه نگيرد . يا ترديد داشته باشد كه بگيرد يا نه ، چنانچه كاري كه  روزه  را  باطل  مي  كند انجام نداده باشد و پيش از ظهر نيت كند ، روزة او صحيح است .

( مساله 1563 ) اگر در ماه رمضان ، پيش از ظهر كافر مسلمان شود و از اذان صبح تا آن وقت  كاري  كه  روزه  را  باطل مي كند انجام نداده باشد نمي تواند روزه بگيرد و قضا هم ندارد .

( مساله 1564 ) اگر مريض پيش از ظهر ماه رمضان خوب شود و از اذان صبح تا آن وقت كاري  كه  روزه را باطل مي كند انجام مي كند نداده باشد . بايد نيت روزه كند و آن روز را روزه بگيرد و چنانچه بعد از ظهر خوب شود ، روزة آن روز بر او واجب نيست .

( مساله 1565 ) روزي را كه انسان شك دارد آخر شعبان است يا اول رمضان واجب نيست  روزه بگيرد و  اگر بخواهد روزه بگيرد ، نمي تواند نيت روزة رمضان كندولي اگر نيت روزة  قضا  و  مانند آن بنمايد و چنانچه بعد معلوم شود رمضان بوده ، از رمضان حساب مي شود .

( مساله 1566 ) اگر روزي  را  كه شك دارد آخر شعبان است يا اول رمضان ، به نيت روزة قضا يا روزة مستحبي و مانند آن روزه بگيرد و در بين روز بفهمد كه ماه رمضان است ، بايد نيت روزة رمضان كند .

( مساله 1567 ) اگر در روزة واجب معيني مثل روزة رمضان روزه گرفتن بر گردد و يا مردد شود  كه  روزة  خود  را  باطل  كند  يا نه يا قصد كند كه روزه را باطل كند مثلاً چيزي بخورد روزه اش باطل مي شود اگر چه از قصدي  كه  كرده  بر گردد  و  توبه  نمايد و كاري هم كه روزه را باطل مي كند انجام ندهد .

( مساله 1568 ) در روزة مستحب و روزة واجبي كه وقت آن معين نيست مثل روزة كفاره ، اگر قصد كند كاري كه روزه را باطل مي كند  انجام  دهد  ،  يا  مردد شود كه بجا آورد يا نه چنانچه بجا نياورد و پيش از ظهر دوباره نيت روزه كند ، روزة او صحيح است

 

چيزهائي كه روزه را باطل مي كند

 

( مساله 1569 ) نه چيز روزه را باطل مي كند :

اول :

خوردن و آشاميدن .

دوم :

جماع .

سوم :

استمناء و استمناء آن است كه انسان با خود كاري كند كه مني از او بيرون آيد .

چهارم :

دروغ بستن به خدا و پيغمبر و جانشينان پيغمبر ( عليهم السلام )

پنجم :

رساندن غبار غليظ به حلق .

ششم :

فرو بردن تمام سر در آب .

هفتم :

باقي ماندن بر جنابت و حيض و نفاس تا اذان صبح .

هشتم :

اماله كردن با چيزهاي روان .

نهم :

قي كردن و احكام اينها در مسائل آينده گفته مي شود .

       

1 – خوردن و آشاميدن

 

( مساله 1570 ) اگر روزه دار عمداً چيزي بخورد يا بياشامد ، روزة او باطل مي شود ، چه خوردن و آشاميدن آن چيز معمول باشد مثل نان و آب . چه معمول نباشد مثل خاك و شيرة درخت  و  چه  كم  باشد  يا زياد ، حتي اگر مسواك را از دهان بيرون آورد و دوباره به دهان

ببرد و رطوبت آن را فرو ببرد روزة او باطل مي شود ، بلكه اگر رطوبت مسواك در آب دهان به طوري از بين برود كه رطوبت خارج به آن گفته نشود . ولي بداند كه در دهان باقي است و با آب دهان مخلوط شده است بنابر احتياط لازم نبايد آن را فرو برد .

( مساله 1571 ) اگر موقعي كه مشغول غذا خوردن است بفهمد صبح شده ، بايد لقمه را از دهان  بيرون  آور د و چنانچه عمداً فرو برد روزه اش باطل است و به دستوري كه بعداً گفته خواهد شد كفاره هم بر او واجب مي شود .

( مساله 1572 ) اگر روزه دار سهواً چيزي بخورد يا بياشامد ، روزه اش باطل نمي شود .

( مساله 1573 ) احتياط  مستحب آن است كه روزهدار از استعمال آمپولي كه بجاي غذا به كار  مي رود  خودداري كند  ،  ولي تزريق  آمپولي كه عضو را بي حس مي كند يا بجاي دوا استعمال مي شود اشكال ندارد و تزريق هيچ نوع از آمپولها روزه را باطل نمي كند .

( مساله 1574 ) اگر روزه دار چيزي را كه لاي دندان مانده است عمداً فرو ببرد روزه اش باطل مي شود .

( مساله 1575)كسي كه  مي خواهد  روزه  بگيرد ، لازم نيست پيش از اذان دندانهايش را خلال كند ،ولي اگر بداند غذايي كه لاي دندان  مانده درروز فرو مي رود ،چنانچه خلال نكند و چيزي از آن فرو رود ،روزه اش باطل ميشود بلكه اگر هم فرو هم نرود بنابر احتياط واجب بايدقضاي ان روز  را بگيرد.

(مساله1576)فرو بردن اب دهان ،اگر چه به واسطه خيال ترشي ومانند آن در دهان جمع شده باشد ،روزه را باطل نمي كند.

( مساله 1577 )  فرو  بردن   اخلاط   سر وسينه ، تا به فضاي دهان نرسيده اشكال ندارد ، ولي اگر داخل فضاي دهان شود، احتياط واجب آن است كه آن را فرو نبريد .

( مساله 1578 ) اگر  روزه دار بقدري  تشنه  شود  كه  بترسد از تشنگي بميرد مي تواند به اندازه اي كه از مدن نجات پيدا كندآب بياشامد ولي روزة او باطل مي شود و اگر ماه رمضان باشد . بايد در بقيه روزه از بجا آوردن كاري كه روز را باطل مي كند خودداري نمايد.

( مساله 1579 ) جويدن غذا براي بچه يا پرنده و چشيدن غذا و مانند اينها كه معمولاً به حلق نمي رسد ، اگر چه اتفاقاً به حلق برسد ، روزه را باطل نمي كند . ولي اگر انسان از اول بداند  كه  به  حلق  مي رسد  چنانچه فرو رود ، روزه اش باطل مي شود و بايد قضاي آن را

بگيرد و كفاره هم بر او واجب است .

( مساله 1580 ) انسان نمي تواند براي ضعف ، روزه را بخورد ، ولي اگر ضعف او بقدري است كه معمولاً نمي شود آن را تحمل كرد ، خوردن روزه اشكال ندارد .

 

2- جماع

 

( مساله 1581 ) جماع روزه را باطل مي كند ، اگر چه فقط به مقدار ختنه گاه داخل شود و مني هم بيرون نيايد .

( مساله 1582 ) اگر كمتر از مقدار ختنه گاه داخل شود و مني هم بيرون نيايد روزه باطل نمي شود .

( مساله 1583 ) اگر شك كند كه به اندازة ختنه گاه داخل شده يا نه ، اگر قصد دخول نداشته  روزة او  صحيح ا ست  ولي  اگر قصد دخول داشته است چه اينكه علم پيدا كند كه دخول واقع نشده يا شك در آن كند روزه اش باطل است و قضا آن واجب است و كسي هم كه آلتش را بريده اند اگر شك كند كه دخول شده يا نه روزه صحيح است .

( مساله 1584 ) اگر  فراموش  كند  كه روزه  است  و  جماع نمايد ، يا او را به جماع مجبور نمايند ، به طوري كه از خود اختياري نداشته باشد روزة او باطل  نمي شود  ولي  چنانچه در بين جماع يادش بيايد يا ديگر مجبور نباشد . بايد فوراً از حال جماع خارج شود و اگر نشود . روزة او باطل است .

 

 

3- استمناء

 

( مساله 1585 ) اگر روزه دار استمناء كند يعني با خود كاري كند كه مني از او بيرون آيد ، روزه اش باطل مي شود .

( مساله 1586 ) اگر بي اختيار مني از او بيرون آيد ، روزه اش باطل نيست ، ولي اگر كاري كند كه بر حسب عادت او بي اختيار مني بيرون آيد ، روزه اش باطل مي شود .

( مساله 1587 ) هر گاه روزه دار بداند كه اگر در روز بخوابد محُتلم مي شود يعني در خواب مني از او بيرون مي آيد ، مي تواند در روز بخوابد و چنانچه بخوابد و محتلم هم بشود روزه اش صحيح است .

(مساله 1588)اگر روزه دار  در حال بيرون آمدن مني از خواب بيدار شو د ، واجب نيست از بيرون آمدن آن جلوگيري كند .

(مساله1589)روزه داري كه محتلم شده  ،  مي تواند  بول كند  و  به دستوري كه در مساله 72گفته شد  ،  استبراء نمايد  ،  ولي ، اگر بداند به واسطة بول يا استبراء كردن باقي ماندة مني از مجري بيرون مي آيد در صورتي كه غسل كرده باشد نمي تواند استبراء كند .

(مساله1590)روزه دار ي كه محتلم شده اگر بداند مني در مجري مانده و در صورتي كه پيش  از  غسل  بول نكند  بعد  از غسل مني بيرون مي آيد ، بنابراحتياط واجب بايد پيش از غسل بول كند .

(مساله1591)اگر به قصد بيرون آمدن مني كاري بكند چه مني از او بيرون بيايد يا نيايد روزه اش باطل است .

(مساله1592)اگر روزه دار بدون  قصد  بيرون  آمد  مني  با  كسي  بازي  و  شوخي  كند در صورتي كه عادت  نداشته باشد كه بعد از بازي و شوخي مني از او خارج شود اگر چه اتفاقاً مني  بيرون آيد روزة او صحيح است . ولي اگر شوخي را ادامه دهد تا آنجا كه نزديك است مني خارج شود و خودداري نكند تا خارج گردد روزه اش باطل است .

 

4-دروغ بستن به خدا و پيغمبر (ص)

 

(مساله 1593)اگر روزه دار به گفتن يا به نوشتن يا به اشاره و مانند اينها به خدا و پيغمبر(ص)  و جانشينان آن حضرت (ع) عمداً نسبت دروغ بدهد . اگر چه فوراً بگويد دروغ گفتم  يا  توبه  كند ،روزة او باطل است .و احتياط .اجب آن است كه حضرت زهراسلام الله عليها و ساير پيغمبران و جانشينان آنان هم در اين حكم فرقي ندارند .

(مساله1594)اگر بخواهد خبري را كه نمي داند راست است يا دروغ نقل كند ، بنابر احتياط واجب بايد از كسي كه آن خبر را گفته ، يا از كتابي كه آن خبر در آن نوشته شده نقل نمايد.

(مساله1595)اگر  چيزي  را  به  اعتقاد اين كه راست است از قول خدا يا پيغمبر نقل كند و بعد بفهمد دروغ بوده ، روزه اش باطل نمي شود .

(مساله1596)اگر بداند دروغ بستن به خدا و پيغمبر روزه را باطلميكند و چيزي را كه مي داند  دروغ  است به آنان نسبت دهد و بعداً بفهمد آنچه را كه گفته راست بوده ، روزه اش باطل است و در ماه رمضان تا مغرب از آنچه روزه را باطل مي كند خودداري نمايد .

(مساله 1597)اگر دروغي را كه ديگري ساخته عمداً به خدا و پيغمبر و جانشينان پيغمبر نسبت  دهد  روزه اش باطل مي شود ، ولي اگر از قول كسي كه آن دروغ را ساخته نقل كند اشكال ندارد .

(مساله 1598)اگر از روزه دار بپرسند كه آيا پيغمبر 0صلي الله عليه و آله و سلم ) چنين مطلبي  فرموده اند  و  او جائي كه در جواب بايد بگويد نه ، عمداً بگويد بلي يا جائي كه بايد بگويد بلي عمداً بگويد نه ، روزه اش باطل مي شود .

(مساله1599) اگر از قول خدا يا پيغمبر حرف راستي را بگويد بعد بگويد دروغ گفتم ، يا در شب  دروغي را به آنان نسبت دهد و فرداي آن كه روزه مي باشد بگويد آنچه ديشب گفتم راست است ، روزه اش باطل مي شود .

 

5-رساندن غبار غليظ به حلق

 

(مساله 1600)رساندن غبار غليظ به حلق روزه را باطل مي كند ، چه غبار چيزي باشد كه  خوردن   آن   حلال   است  مثل آرد ، يا غبار چيزي باشد كه خوردن آن حرام است . و بنابر احتياط واجب غباري را هم كه غليظ نيست به حلق نرساند .

(مساله1601)اگر به واسطة باد غبار غليظي پيدا شود وانسان با اينكه متوجه است مواظبت نكند وبه حلق برسد ، روزه اش باطل مي شود .

(مساله 1602)روزه دار بايد بخار غليظي كه در دهان مبدل به آب مي شود و نيز بنابر احتياط واجب دود سيگار و تنباكو و مانن اينها را به حلق نرساند .

(مساله1603)اگر مواظبت نكند و غبار يا بخار يا دود و مانند اينها داخل حلق شود ، چنانچه اطمينان داشته كه به حلق نمي رسد روزه اش صحيح است .

(مساله 1604)اگر  فراموش  كند  كه روزه است و مواظبت نكند ، يا بي اختيار غبار و مانند

آن به حلق اوبرسد روزه اش باطل نمي شود ، و چنانچه ممكن است بايد آن را بيرون آورد .

 

6-فرو بردن سر در آب

 

(مساله1605)اگر روزهدار عمداً تمام سر را در آ‘ فرو برد ، اگر چه باقي بدن او از آب بيرون  باشد  ،  بنابر احتياط واجب بايد قضاي آن روزه را بگيرد . ولي اگر تمام بدن را آب بگيرد و مقداري از سر  بيرون باشد ، روزه باطل نمي شود .

(مساله1606)اگر نصف سر رايك دفعه و نصف ديگر آن را دفعة ديگر در آب فرو برد ، روزه اش باطل نمي شود .

(مساله1607)اگر شك كند كه تمام سر زير آب رفته يانه ، روزه اش صحيح است .

(مساله1608)اگر  تمام  سر  زير  آب برود ولي مقداري از موها بيرون بماند روزه باطل مي شود .

(مساله1609)احتياط واجب آن  است كه سررا در گلاب و در آبهاي مضاف ديگر فرو نبرد ولي د رچيزهاي ديگري كه روان است اشكال ندارد .

(مساله1610)اگر روزه دار بي اختيار در آب بيفتد و تمام سر او را آب بگيرد يا فراموش كند كه روزه است و سر در آ ب فرو برد ، روزة او باطل نمي شود .

(مساله1611)اگرعادتاً با افتادن در آب سرش زير آب مي رود ، چنانچه با توجه به اين مطلب خود را در آب بيندازد و سرش زير آب برود روزه اش باطل ميشو د.

(مساله1612)اگر  فراموش  كند  كه  روزه  است و سر را در آب فرو برد . يا ديگري به زور سر او  را  در  آب  فرو برد ، چنانچه در زير آب يادش بيايد كه روزه است ، يا آنكس دست خود را بردارد ، بايد فوراً سر را بيرون آورد و چنانچه بيرون نياورد ، روزه اش باطل مي شود

(مساله1613) اگر فراموش كند كه روزه است و به نيت غسل سر را در آب فرو برد ، روزه وغسل او صحيح است .

(مساله 1614)اگر  بداند  كه  روزه  است و عمداً براي غسل سر را در آب فرو برد ، چنانچه روزة  او  مثل  روزة  رمضان  واجب معين باشد ، بنابر احتياط واجب بايد دوباره غسل كند و روزه  را  هم  قضا نمايد و اگر روزة مستحب ، يا روزة واجبي باشد كخ مثل روزة كفاره وقت معيني ندارد ، غسل صحيح و روزه باطل مي باشد .

(مساله 1615)اگر براي آنكه كسي را از غرق شدن نجات دهد ، سر را در آب قفرو برد ، اگر چه نجات دادن او واجب باشد ، روزه اش باطل مي شود .

 

7-باقيماندن بر جنابت و حيض  ونفاس تا اذان صبح

 

(مساله1616)اگر جنب عمداً تا اذان غسل نكند  ،  يا  اگر  وظيفة او  تيمم است عمداً تيمم ننمايد ، روزه اش باطل است .

(مساله 1617)اگر  در  روزة  واجبي  كه  مثل  روزه  ماه رمضان وقت آن معين است تا اذان صبح  غسل نكند و تيمم هم ننمايد ولي از روي عمد نباشد ، مثل آنكه ديگري نگذارد غسل و تيمم كند روزه اش صحيح است .

(مساله1618)كسي كه جنُب است و مي خواد روزه واجي بگيرد كه مثل روزه رمضان وقت آن معين است ، چنانچه عمداً غسل نكند تا وقت تنگ شود ، مي تواند با تيمم روزه بگيرد و صحيح است ولي معصيت كار است .

(مساله1619)اگر جنُب در ماه رمضان غسل را فراموش كند و بعد از يك روز يادش بيايد ، بايد روزه آن روز را قضا نمايد و اگر بعد از چند روز يادش بيايد ، بايد روزه هر چند روزي را كه  يقين  دارد جنب بوده قضا نمايد مثلاً اگر نمي داند سه روز جنب بوده يا چهار روز ، بايد روزه سه روز را قضا كند .

(مساله 1620)كسي كه در شب ماه رمضان براي هيچ كدام از غسل و تيمم وقت ندارد ، اگر  خود  را  جنب  كند  ،  روزه اش باطل است و قضا و كفاره بر او واجب مي شود ولي اگر براي  تيمم وقت دارد ، چنانچه خود را جنب كند ،  باتيمم روزه او صحيح است ولي گناهكار است .

(مساله1621) اگر گمان كند به اندازة غسل وقت دارد و خود را جنب كند و بعد بفهمد وقت تنگ بوده ، چنانچه تيمم كند ، روزه اش صحيح است .

(مساله1622)كسي كه در شب ماه رمضان جنب است و ميداند كه اگر بخوابد تا صبح بيدار نمي شود ، نبايد بخوابد و چنانچه بخوابد و تا صبح بيدار نشود ، روزه اش باطل است و قضا و كفاره بر او واجب مي شود .

(مساله1623)هرگاه  جنب  در  شب ماه رمضان بخوابد و بيدار شود . اگر احتمال بدهد كه اگر دوباره بخوابد بيدار مي شود براي غسل ، مي تواند بخوابد .

(مساله 1624)كسي كه در شب ماه رمضان جنب است و ميداند يا احتمال مي دهد  كه اگر بخوابد پيش از اذان صبح بيدار مي شود  چنانچه  تصميم  داشته باشد كه بعد از بيدار شدن غسل كند و بااين تصميم بخوابد و تا اذان خواب بماند روزه اش صحيح است .

(مساله 1625)كسي كه در شب ماه رمضان جنب است و مي داند يا احتمال مي دهد كه اگر  بخوابد  پيش ا ز  اذان صبح بيدار مي شود ، چنانچه غفلت داشته باشد كه بعد از بيدار شدن بايد غسل كند در صورتي كه بخوابد وتا اذان صبح  خواب  بماند  روزه اش  صحيح است .

(مساله1626)كسي كه در شب ماه رمضان جنب است و مي داند يا احتمال مي دهد كه اگر بخوابد پيش از اذان صبح بيدار مي شود ، چنانچه نخواهد بعد از بيدار شدن غسل كند ، يا   ترديد  داشته  باشد كه غسل كند يا نه بي تفاوت باشد در صورتيكه بخوابد و بيدار نشود روزه اش باطل است .

(مساله1627)اگر جنب در شب ماه  رمضان  بخوابد و بيدار شود و بداند يا احتمال دهد كه اگر  دوباره  بخوابد  پيش  از  اذان  صبح بيدار مي شود و تصميم هم داشته باشد كه بعد از بيدار  شدن  غسل  كند  ،  چنانچه دوباره بخوابد و تا اذان بيدار نشود ، بايد روزة ان را قضا كند و همچنين است اگر از خواب دوم  بيدار شود و براي مرتبة سوم بخوابد ، و كفاره بر او واجب نمي شود .

(مساله1628)خوابي را كه در آن محتلم شده نبايد خواب اول حساب كرد بلكه اگر از آن خواب بيدار شود و دوباره بخوابد خواب اول حساب مي شود .

(مساله1629)اگر روزه دار در روز محتلم شود ، واجب نيست فوراً غسل كند .

(مساله 1630)هر گاه در ماه رمضان بعد از اذان صبح بيدار شود و ببيند محتلم شده ، اگرچه بداند پيش از اذان محتلم شده ، روزة او صحيح است .

(مساله1631)كسي كه  مي خواهد قضاي روزة رمضان را بگيرد ، هر گاه تا اذان صبح جنب بماند ، اگر چه از روي عمد نباشد روزة او باطل است .



قبل فهرست بعد