قبل فهرست بعد


(مساله1633)اگر  در  روزة واجبي  غير  روزة رمضان و قضاي آن ، تا اذان صبح جنب بماند گر چه از روي عمد هم باشد روزه اش صحيح است چه وقت آن معين باشد و چه نباشد .

(مساله1634)اگر زن پيش از اذان صبح از حيض يا نفاس پاك شود و عمداً غسل نكند ، يا اگر وظيفة او تيمم است عمداً تيمم نكند روزه اش باطل است .

(مساله 1635)اگر زن پيش از اذان صبح از حيض يا نفاس پاك شود و براي غسل وقت نداشته باشد . چنانچه بخواهد روزه واجبي بگيرد كه مثل روزه رمضان وقت آن معين است با تيمم روزه اش صحيح است ولازم نيست تا صبح بيدار بماند و اگر بخواهد روزة مستحب يا  روزة  واجبي  بگيرد  كه  مثل  روزة كفاره وقت آن معين نيست ، نمي تواند با تيمم روزه بگيرد .

(مساله1636)اگر زن نزديك اذان صبح از حيض يا نفاس پاك شود و براي هيچ كدام از غسل  و تيمم وقت  نداشته  باشد ، يا بعد از اذان بفهمد كه پيش از اذان پاك شده روزة او صحيح  است  ولي  اگر  روزة  مستحب يا روز ه اي كه وقت آن معين نيست باشد ، صحيح بودن آن اشكال دارد .

(مساله 1637) اگر زن بعد از اذان صبح از خون حيض يانفاس پاك شود ، يا در بين روز خون حيض يا نفاس ببيند اگر چه نزديك مغرب باشد ، روزة او باطل است .

(مساله 1638) اگر زن غسل حيض  يا نفاس  را  فراموش كند و بعد از يك روز يا يا چند روز يادش بيايد ، روزه هائي كه گرفته صحيح است .

(مساله 1639) اگر زن پيش از اذان صبح از حيض يا نفاس پاك شود و در غسل كردن كوتاهي كند و تا اذان غسلل نكند و در تنگي وقت تيمم هم نكند ، روزه اش باطل است .

ولي  چنانچه  كوتاهي نكند  و  در  تنگي  وقت تيمم هم نكند ، روزه اش باطل است . ولي چنانچه كوتاهي نكند مثلاً منتظر باشد كه حمام زنانه شود ، اگر چه سه مرتبه بخوابد و تا اذان غسل نكند ، در صورتي كه تيمم كند روزة او صحيح است .

(مساله 1640)اگر زني كه در حال استحاضه است ، غسل هاي خود را به تفضيلي كه در احكام استحاضه گفته شد بجا آورد ، روزة او صحيح است .

(مساله 1641)كسي كه مس ميت كرده يعني جايي از بدن خود را به بدن ميت رسانده مي  تواند  بدون  غسل  مس ميت روزه بگيرد ، و اگر در حال روزه هم ميت را مس نمايد روزة او باطل نمي شود .

 

8-اماله كردن

 

(مساله 1642)اماله كردن با چيز روان اگر چه از روي ناچاري و براي معالجه باشد روزه را باطل ميكند ولي استعمال شياف هائي كه براي معالجه است اشكال ندارد .

 

9- قي كردن

 

(  مساله1643)هر گاه روزه دار عمداً قي كند ، اگر چه به واسطة مرض و مانند آن ناچار باشد ، روزه اش باطل مي شود ولي اگر سهواً يا بي اختيار قي كند اشكال ندارد .

(مساله1644)اگر در  شب  چيزي بخورد  كه  مي داند  به  واسطة خوردن آن ، در روز بي اختيار قي مي كند ، احتياط واجب آن است كه روزة آن روز را قضا نمايد .

(مساله1645)اگر  روزه دار  بتواند  از قي  كردن خود داري كند ، چنانچه براي او ضرر و مشقت نداشته باشد ، بايد خودداري نمايد .

(مساله 1646)اگر مگس در گلوي روزه دار برود ، چنانچه بقدري پائين رود كه به فرو بردن  آن  خوردن  نمي گويند لازم نيست آن را بيرون آورد و روزة او صحيح است و اگر به اين مقدار پائين نرود  و  بداند كه به واسطة آوردن آن قي ميكند واجب نيست بيرون آوردن و روزه اش صحيح است .

(مساله1647)اگر سهواً چيزي را فرو ببرد و پيش از رسيدن به شكم يادش بيايد كه روزه است  ،  چنانچه  بقدري پائين رفته باشد كه اگر آن را داخل شكم كند خوردن نمي گويند لازم نيست آن را بيرون آورد و روزة او صحيح است .

(مساله1648)اگر يقين  داشته  باشد كه به واسطة آروغ زدن چيزي از گلو بيرون مي آيد ، نبايد عمداً آروغ بزند ولي اگر يقين نداشته باشد اشكال ندارد .

(مساله1649)اگر آروغ بزند و بدون اختيار چيزي در گلو يا دهانش بيايد ، بايد آن را بيرون بريزد و اگر بي اختيار فرو رود ، روزه اش صحيح است .

 

احكام چيزهائي كه روزه را باطل مي كند

 

(مساله1650)  اگر انسان عمداً و از روي اختيار كاري كه روزه را باطل مي كند انجام دهد ، روزة ا و  باطل  مي شو د  چه  عالم  باشد  چه جاهل حتي بنابر احتياط واجب در مورد جاهل قاصر و چنانچه از روي عمد نباشد اشكال  ندارد  ولي  جنب  اگر بخوابد و به تفصيلي كه در مساله 1630گفته شد تا اذان صبح غسل نكند روزة باطل است .

(مساله1651)اگر روزه دار سهواً يكي از كارهائي كه روزه را باطل مي كند انجام دهد و به خيال  اينكه  روزه اش  باطل شده   ، عمداً دوباره يكي از آنها را بجا آورد ، روزة او باطل مي شود .

(مساله1652)اگر  چيزي  به  زور  د ر  گلوي روزه دار بريزند ، يا سر او را به زور در آب فرو برند ، روزة او باطل نمي شود . ولي اگر  مجبورش  كنند  كه  روزة  خود  را باطل كند مثلاً به او  بگويند  اگر  غذا  نخوري  ضرر  مالي  يا جاني به تو مي زنيم و خودش براي جلوگيري از ضرر چيزي بخورد ، روزة او باطل مي شود .

(مساله1653)روزه دارنبايد جائي برود كه مي داند چيزي در گلويش مي ريزند يا مجبورش مي كنند  كه  خودش روزة خود را باطل كند و اگر برود و چيزي در گلويش بريزند يا از روي ناچاري  كاري  كه  روزه  را باطل مي كند انجام دهد روزه اش باطل مي شود بلكه اگر قصد رفتن كند اگر چه نرود روزه اش باطل است .

 

آنچه براي روزه دار مكروه است

 

(مساله 1654) چند چيز براي روزه دار مكروه است  و   از آن جمله است . دوا ريختن به چشم و سرمه كشيدن در صورتي كه مزه يا بوي آن به  حلق نرسد  ،  انجام دادن هر كاري كه مانند خون گرفتن و حمام رفتن باعث ضعف مي شود جايز نيست  ،  بو كردن  گياه هاي معطر ، نشستن زن  در  آب  ،  استعمال  شياف، تر كردن لباسي كه در بدن است ، كشيدن دندان  و  هر  كاري  كه به واسطة آن از دهان خون بيايد ، مسواك كردن به چوب تر ، و نيز مكروه است انسان بدون قصد بيرون آمدن مني زن خود را ببوسد ، يا كاري كند كه شهوت خود را به حركت آورد . و اگر به قصد بيرون آمدن مني باشد ، روزة او باطل مي شود .

 

 

 

 

 

 

جاهائي كه قضا و كفاره واجب است

 

(مساله1655)اگر در روزة رمضان عمداً قي كند يا در شب جنب شود و به تفصيلي كه در

(مساله  1630)گفته شد  سه  مرتبه بيدار شود و بخوابد و تا اذان صبح بيدار نشود فقط بايد قضاي آن روز را بگيرد و چنانچه عمداً اماله كند يا سر زير آب ببرد بنابر احتياط واجب بايد كفاره  هم بدهد و اگر كار ديگري كه روزه را باطل مي كند عمداً انجام دهد قضا و كفاره بر

او واجب مي شود .

(مساله1656)اگر به واسطة ندانستن مساله كاري انجام دهد كه روزه را باطل ميكند ، چنانچه مي توانسته مساله را ياد بگيرد بنابر احتياط كفاره بر او واجب مي شود و اگر نمي توانسته مسئله را ياد بگيرد يا اصلاً ملتفت مساله نبوده يا يقين داشته كه فلان چيز روزه را

باطل نمي كند ، كفاره بر او واجب نيست .

 

كفاره روزه

 

(مساله1657)كسي كه كفارة روزة رمضان بر او واجب است ، بايد به دستوري كه بعداً گفته   ميشود دو ماه روزه بگيرد ، يا شصت فقير را سير كند يا به هر كدام يك مُد كه تقريباً ده  سير  است  طعام  يعني  گندم  يا جو و مانند اينها بدهد ، و چنانچه اينها برايش ممكن نباشد ، هر چند مُد كه مي تواند به  فقراء طعام بدهد و اگر نتواند طعام بدهد ، بايد استغفار كند  ،  اگر چه  مثلاً يك مرتبه بگويد استغفراللهَ و احتياط واجب آن ايت كه هر وقت بتواند كفاره را بدهد .

(مساله 1658) كسي كه  مي خواهد دو ماه كفارة روزة رمضان رابگيرد ، بايد سي و يك روز آن را پي در پي بگيرد و اگر بقية آن پي در پي نباشد اشكال ندارد .

(مساله 1659)كسي كه مي خواهد دو ماه كفارة روزة رمضان را بگيرد ، نبايد موقعي شروع كند كه در بين سي و يك روز ، روزي باشد كه مانند عيد قربان ، روزة ان حرام است .

(مساله1660)كسي كه بايد پي در پي روزه بگيرد ، اگر در بين آن بدون عذر يك روز روزه نگيرد  ،  بايد  روز ها   از  سر بگيرد و همچنين اگر وقتي شروع كند كه در بين آن به روزي برسد كه روزة آن واجب است ، مثلاً به روزي برسد كه نذر كردهآن روز را روزه بگيرد ، بايد روزه ها را از سر بگيرد . در صورتي كه از اول  متوجه  اين  موضوع  بوده  و  يا  شك داشته است .

(مساله1661) اگر در بين روز هائي كه بايد پي در پي روزه بگيردد عذري مثل حيض ، يا نفاس  ،  يا  سفري  كه  در  رفتن آن مجبور است ، براي او پيش آيد ، بعد از برطرف شدن عذر واجب نيست روزه ها را از بگيرد . بلكه بية را بعد از برطرف شدن عذر بجا مي آورد .

(مساله 1662) اگر به چيز حرامي روزة خود را باطل كند ، چه آن چيز اصلاً حرام باشد مثل شراب و زناء ، يا به جهتي حرام شده باشد ، مثل نزديكي كردن با عيال خود در حال حيض ،  بنابر  احتياط  كفارة  جمع  بر او واجب مي شود يعني بايد يك بنده آزاد كند و دو ماه روزه بگيرد و شصت فقير را سير كند ، يا به هر كدام آنها يك مد كه تقريباً ده سير است ، گندم يا  جو  يا  نان  و مانند اينها بدهد . و چنانچه هر سه برايش ممكن نباشد ، هر كدام آنها كه ممكن است بايد انجام دهد .

( مساله 1663 ) اگر روزه دار دروغي را به خدا وپيغمبر ( صلي الله عليه و آله وسلم ) نسبت دهد ، كفارة جمع كه تفصيل آن در مساله پيش گفته شد بنابر احتياط بر او واجب است .

( مساله 1664 ) اگر  روزه دار  در  يك  روز  ماه رمضان چند مرتبه جماع كند ، بنابر احتياط واجب براي هر دفعه يك كفاره بر او واجب است و اگر جماع حرام باشد مثل نزديكي با زن خود در حال حيض يا زنا و تعدد پيدا كند براي  هر  دفعه  يك  كفارة جمع واجب مي شود .

( مساله 1665 ) اگر روزه دار در يك روز ماه رمضان چند مرتبه غير جماع كار ديگري كه روزه را باطل مي كند انجام دهد ، براي همة آنها يك كفاره كافي است .

( مساله 1666 ) اگر  روزه  دار  جماع  حرام كند و بعد با حلال خود جماع نمايد يك كفارة جمع و يك كفارة غير جمع كه يكي از سه چيز است را بايد بجابيآورد .

( مساله 1667 ) اگر  روزه  دار  كاري كه حلال است و روزه را باطل مي كند ، انجام دهد ، مثلاً آب بياشامد و بعد كار ديگري كه حرام است و روزه را باطل مي كند انجام دهد ، مثلاً غذاي حرامي بخورد دو ماه روزه بگيرد يا شصت فقير را سير كند كافي است .

( مساله 1668 ) اگر روزه دار آروغ بزند و چيزي در دهانش بيايد . چنانچه عمداً آن را فرو ببرد . روزه اش باطل است . و بايد قضاي آن را بگيرد و كفاره هم بر او واجب مي شود . و اگر خوردن آن چيز حرام باشد ، مثلاً موقع آروغ زدن خون يا غذائي كه از غذا بودن خارج شده  ،  به دهان او بيايد و عمداًُ آن را فرو برد ، بايد قضاي آن روز را بگيرد و بنابر احتياط كفارة جمع هم بر او واجب مي شود .

( مساله 1669 ) اگر نذر كند كه روز معيني را روزه بگيرد ، چنانچه در آن روز عمداً روزة خود را باطل كند ، بايد يك بنده آزاد نمايد يا دو ماه پي در پي روزه بگيرد يا به شصت فقير طعام دهد .

( مساله 1670 ) كسي كه مي تواند وقت را  تشخيص دهد ، اگر به گفتة كسي كه مي گويد مغرب شده افطار كند و بعد بفهمد مغرب نبوده است ، قضا و كفاره بر او واجب مي شود .

( مساله 1671 )  كسي  كه عمداً‌ روزة خود را باطل كرده ، اگر بعد از ظهر مسافرت كند ، يا پيش از ظهر براي فرار از  كفاره سفر نمايد ، كفارة او ساقط نمي شود بلكه اگر قبل از ظهر مسافرتي براي او پيش آمد كند ، بنابر احتياط كفاره بر او واجب است .

( مساله 1672 ) اگر عمداً روزة خود را باطل كند . و بعد عذري مانند حيض يا نفاس يا مرض براي او پيدا شود . كفاره بر او واجب نيست .

( مساله 1673 ) اگر  يقين كند كه روز اول ماه رمضان است و عمداً روزة خود را باطل كند بعد معلوم شود كه آخر شعبان بوده كفاره بر او واجب نيست .

( مساله 1674 ) اگر انسان شك كند كه آخر رمضان است يا اول شوال و عمداً روزه خود را باطل كند ، بعد معلوم شود اول شوال بوده كفاره بر او واجب نيست .

( مساله 1675 ) اگر روزه دار در ماه رمضان با زن خود كه روزه دار است جماع كند چنانچه زن را مجبور كرده باشد ، كفارة روزة خود ش و روزة زن را بايد بدهد .

( مساله 1676 ) اگر زني شوهر روزه دار خود را مجبور كند كه جماع نمايد ، يا كار ديگري كه روزه را  باطل مي كند ، انجام دهد واجب نيست كفارة روزة شوهر را بدهد .

( مساله 1677 ) اگر روزه دار در ماه رمضان ، با زن خود كه روزه دار است جماع كند چنانچه  به  طوري زن را مجبور كرده باشد كه از خود اختياري نداشته باشد و در بين جماع زن راضي شود ، بايد مرد دو كفاره بدهد و اگر  با  اراده  و  اختيار عمل را انجام دهد اگر چه مجبورش كرده باشد مرد بايد كفارة خودش و زن را بدهد .

( مساله 1678 ) اگر روزه دار در ماه رمضان با زن خود كه خواب است جماع نمايد ، يك كفاره بر او واجب مي شود و روزة زن صحيح است و كفاره هم بر او واجب نيست .

( مساله 1679 ) اگر  مرد  زن خود را مجبور كند كه غير جماع كار ديگري كه روزه را باطل مي كند بجا آورد ، كفارة زن را نبايد بدهد و بر خود زن كفاره واجب نيست .

( مساله 1680 ) كسي كه به واسطة مسافرت يا مرض روزه نمي گيرد ، نمي تواند زن روزه دار خود را مجبور به جماع كند ، ولي اگر او را مجبور نمايد كفاره بر مرد نيز واجب نيست .

( مساله 1681 ) انسان نبايد در بجا آوردن كفاره كوتاهي كند ، ولي لازم نيست فوراً آن را انجام دهد .

( مساله 1682 ) اگر كفاره بر انسان واجب شود و چند سال آن را بجا نياورد ، چيزي بر آن اضافه نمي شود .

( مساله 1683 ) كسي كه بايد براي كفارة يك روز شصت فقير را طعام بدهد ، اگر به شصت  فقير  دسترسي  دار د  ،  نبايد به هر كدام از آنها بيشتر از يك مد كه تقريباً ده سير است  طعام  بدهد  ،  يا  يك  فقير  را  بيشتر  ا ز يك مرتبه سير نمايد ، ولي چنانچه انسان اطمينان  داشته باشد  كه  فقير  طعام  را  به عيالات خود مي دهد يا به آنها مي خوراند مي تواند براي هر يك از عيالات فقير اگر چه صغير باشند ، يك مد به آن فقير بدهد .

( مساله 1684 ) كسي كه قضاي روزة رمضان را گرفته ، اگر بعد از ظهر عمداً كاري كه روزه را  باطل  مي كند انجام دهد ، بايد به ده فقير هر كدام يك مد كه تقريباً ده سير است بدهد و اگر نمي تواند بنابر احتياط واجب بايد سه روز پي در پي روزه بگيرد .

 

 

 

جاهائي كه فقط قضاي روزه واجب است

 

( مساله 1685 ) در چند صورت فقط قضاي روزه بر انسان واجب است و كفاره واجب نيست  ،  اول  آنكه روزه دار در روز ماه رمضان عمداً قي كند . دوم آنكه در شب ماه رمضان جنب  باشد  و به  تفصيلي كه  در  مساله  1630 گفته شد تا اذان صبح از خواب سوم بيدار نشود . سوم  عملي  كه  روزه را باطل مي كند بجا نياورد ولي نيت روزه نكند ، يا ريا كند ، يا قصد  كند  كه  روزه  نباشد ، يا قصد كند كاري كه روزه را باطل مي كند انجام دهد . چهارم آنكه در ماه رمضان غسل جنابت را فراموش كند و با حال جنابت يك روز يا چند روزه بگيرد .  پنجم آنكه در ماه رمضان بدون اينكه تحقيق كند صبح شده يا نه ، كاري كه روزه را باطل مي كند انجام دهد ، بعد معلوم شود صبح بوده . و نيز اگر بعد از تحقيق با اينكه گمان دارد صبح شده ، كاري كه روزه را باطل مي كند انجام دهد بعد معلوم شود صبح بوده قضاي آن روز  بر  او  واجب است  ،  ولي اگر بعد از تحقيق گمان يا يقين كند كه صبح نشده و چيزي بخورد و بعد معلوم شود صبح  بوده  قضا واجب نيست بلكه اگر بعد از تحقيق شك كند كه صبح شده  يا  نه  و  كاري كه روزه را باطل مي كند انجام دهد ، بعد معلوم شود  صبح بوده ، قضا واجب نيست . ششم آنكه كسي بگويد صبح نشده و انسان به گفتة او كاري كه روزه را  باطل  مي كند  انجام  دهد.  بعد معلوم شود صبح بوده است . هشتم آنكه كور و مانند به گفتة  كس  ديگر  افطار كند بعد معلوم شود مغرب نبوده است . نهم آنكه در هواي صاف به واسطة  تاريكي  يقين  كند كه مغرب شده وافطار كند ، بعد معلوم شود مغرب نبوده است ، ولي اگر در هواي ابر به گمان اينكه مغرب شده افطار كند ، بعد معلوم شود مغرب نبوده قضا لازم نيست . دهم آنكه براي خنك شدن ، يا بي جهت مضمضه كند يعني آب در دهان بگرداند و بي اختيار فرو برد ولي اگر فراموش كند كه روزه است و آب را فرو دهد ، يا براي وضو مضمضه كند و بي اختيار فرو رود ، قضا بر او واجب نيست .

( مساله 1686 ) اگر غير آب چيزي ديگري را در دهان ببرد و بي اختيار فرو رود يا آب داخل بيني كند و بي اختيار فرو رود ، قضا بر او واجب نيست .

( مساله 1687 ) مضمضه زياد براي روزه دار مكروه است . واگر بعد از مضمضه بخواهد آب دهان را فرو برد ، بهتر است سه مرتبه آب دهان را بيرون بريزد .

( مساله 1688 ) اگر انسان بداند كه به واسطة مضمضه بي اختيار ، يا از روي فراموشي آب وارد گلويش مي شود ، نبايد مضمضه كند .

( مساله 1689 ) اگر در ماه رمضان ، بعد از تحقيق يقين كند كه صبح نشده و كاري كه روزه را باطل مي كند انجام دهد ، بعد معلوم شود صبح بوده قضا لازم نيست .

( مساله 1990 ) اگر انسان شك كند كه مغرب شده يا نه ، نمي تواند افطار كند ولي اگر شك  كند  كه صبح شده يا نه ، پيش از تحقيق هم مي تواند كاري كه روزه را باطل مي كند انجام دهد .

 

احكام روزة قضا

 

( مساله 1691 ) اگر ديوانه عاقل شود ، واجب نيست روزه هاي وقتي را كه ديوانه بوده قضا نمايد .

( مساله 1692 ) اگر كافر مسلمان شود ، واجب نيست روزه هاي وقتي كافر بوده قضا نمايد

( مساله 1693 ) روزه اي كه از  انسان  به  واسطة  مستي فوت شده ، بايد قضا نمايد ، اگر چه  چيزي  را  كه  به  واسطة آن مست شده ، براي معالجه خورده باشد بلكه اگر نيت روزه كرده و مست شده اگر در اثناء روز از مستي بيرون آيد بنابر احتياط واجب بايد روزه را تمام و نيز قضا نمايد و اگر در حال مستي روزه را تمام كرده باشد قضا نمايد .



قبل فهرست بعد